Centralni komitet Komunističke partije Jugoslavije donio je 4. jula 1941. godine odluku o podizanju oružanog ustanka. Tu direktivu Okružni komitet za Nikšić, koji su činili sekretar Krsto Popivoda i članovi Sava Kovačević i Milinko Đurović, primio je preko Pokrajinskog komiteta. Uoči sastanka u Riđanima, Milinko Đurović prenio je odluku sekretaru Mjesnog komiteta u Nikšiću Veljku Zekoviću, čime su stvoreni uslovi za organizovanje ustanka na području Nikšića.
Na sastanku održanom 12. jula 1941. godine, prema pojedinim izvorima 11. jula, u kući Vidaka Živkova Delibašića donesena je odluka da ustanak otpočne na području nikšićkog, šavničkog i hercegnovskog sreza. Istoga dana održan je i prošireni sastanak na kojem su razrađeni planovi za prve gerilske akcije. Tako je dom Vidaka Živkova Delibašića u Riđanima kod Nikšića postao jedno od ključnih mjesta pripreme Trinaestojulskog ustanka, prvog masovnog narodnog ustanka protiv fašizma u porobljenoj Evropi.
Dok se Evropa gušila pod čizmom fašizma, u Riđanima se tih julskih dana disalo drugačije. Ljudi okupljeni u ovoj kući nijesu raspolagali modernom vojskom niti naoružanjem, ali su imali ono najvažnije, nepokolebljivu vjeru u slobodu i odlučnost da se suprotstave okupatoru. Te noći povučene su prve linije otpora i skovani planovi za napade na okupatorske žandarmerijske stanice u Bogetićima, Petrovićima, Župi i drugim mjestima.
Spomen ploča u Riđanima i danas ponosno svjedoči o tom istorijskom dogovoru. Samo dan kasnije, 13. jula 1941. godine, otpočeo je Trinaestojulski ustanak, koji je obilježio početak svenarodnog oružanog otpora u Crnoj Gori. Kuća Delibašića ostala je trajni simbol hrabrosti, zajedništva i slobodarskog duha, podsjećajući da velike istorijske prekretnice često započinju odvažnim odlukama hrabrih ljudi.
Ivan Lj. Đurović