Savez udruženja boraca NOR-a i antifašista Crne Gore
Rukovodstvo
Predsjedništvo
Uže rukovodstvo
Zuvdija Hodžić
Predsjednik SUBNORA Crne Gore
Akademik Zuvdija Hodžić je rođen 1. VIII 1943. godine u Gusinju. Od 1962. godine živi u Titogradu, gdje radi kao novinar „Titogradske tribine”, a zatim u Domu omladine „Budo Tomović”.
Završio je Filološki fakultet u Prištini. Bio je sekretar Saveza omladine Titograda, urednik „Titovog pionira”, zamjenik direktora i glavnog urednika INDOK-CENTRA i „Titogradske tribine”, zamjenik glavnog urednika „Stvaranja”.
Bio je predsjednik Skupštine Republičke zajednice kulture Crne Gore, poslanik u Skupštini Crne Gore, odbornik u Skupštini Opštine Podgorica, predsjednik Književne omladine Crne Gore, starješina Škole Saveza izviđača Crne Gore.
U OEBS-ovoj „Školi za Rome” predavao je kulturu, književnost i tradiciju Roma. Predsjednik je SUBNOR-a i antifašista Crne Gore, predsjednik Upravnog odbora Centra za iseljenike Crne Gore, glavni urednik časopisa „Kod”, urednik časopisa „Almanah”, čiji je jedan od osnivača i revije „Putovanja”.
Član je Crnogorskog društva nezavisnih književnika i Matice crnogorske od njihovog osnivanja. Generalni je sekretar Crnogorskog PEN centra. Ima status istaknutog stvaraoca u kulturi.
Objavio je knjigu poezije „Na prvom konaku”, knjige pripovjedaka „Gluva zvona” i „Neko zove”, romane „Gusinjska godina”, „Davidova zvijezda” i „Svi moji”, knjigu putopisa i reportaža „Jedan dan života”, kao i veliki broj esejističkih tekstova iz književnosti i umjetnosti.
Romani i knjige pripovjedaka objavljeni su mu na albanskom, a „Davidova zvijezda” i na poljskom, slovenačkom i italijanskom jeziku.
Dobitnik je Trinaestojulske nagrade, Nagrade oslobođenja Titograda, Nagrade „Pero Ćamila Sijarića”, Nagrade oslobođenja Plava, Državne nagrade „Miroslavljevo jevanđelje” Trostruki je pobjednik festivala mladih pjesnika Jugoslavije „Majska rukovanja”, pobjednik jugoslovenskog festivala poezije „Potkozjačke večeri” u Kumanovu, festivala u Nikšiću, Beogradu, dobitnik sedam prvih nagrada na republičkim i saveznim konkursima Savjeta omladine Crne Gore.
Bio je član Komisije za izradu nastavnog plana i programa za maternji jezik i književnost za osnovnu i srednju školu u Crnoj Gori i član Recenzentske komisije za čitanke i udžbenike maternjeg jezika. Zastupljen je u više antologija proze i poezije, u lektiri za osnovnu i srednje škole i studije književnosti u Bosni i Hercegovini i Crnoj Gori.
Bavi se i likovnom djelatnošću — crtanjem i grafikom. Imao je više samostalnih izložbi. Objavio je monografije crteža i zapisa „Podgoricom starom” i „Otkrivanje zavičaja”.
Zapažene rezultate postizao je i u sportu, posebno u džudou. Nosilac je crnog pojasa.
Za vanrednog člana CANU izabran je 29. novembra 2011. godine, a za redovnog 18. decembra 2018. godine.
Živi u Podgorici.
Milojica Dakić
Potpredsjednik SUBNORA Crne Gore
Mr Milojica Dakić je rođen 17. maja 1948. godine u Zemunu.
Osnovnu školu je pohađao u Titogradu i Dubrovniku, dok je Gimnaziju završio 1967. godine u Titogradu.
Diplomirao je na Ekonomskom fakultetu u Titogradu 1973. godine, a zvanje magistra ekonomskih nauka stekao je na matičnom fakultetu 1986. godine.
Karijeru je započeo 1975. godine, kao pripravnik u Narodnoj banci Crne Gore.
U periodu od 1977. godine do 1991. godine, obnašao je odgovorne funkcije u Narodnoj banci:
1985–1991 — Direktor Sektora za kreditno-monetarne poslove Narodne banke Crne Gore
1984–1985 — Direktor Odjeljenja kontrole u Narodnoj banci Crne Gore
1981–1984 — Savjetnik u Odjeljenju kontrole u Narodnoj banci Crne Gore
1978–1981 — Šef Odsjeka sredstava drustveno-politickih zajednica u Narodnoj banci Crne Gore
1977–1978 — Inspektor u Sektoru za kreditno-monetarne poslove u Narodnoj banci Crne Gore
Na poziciji viceguvernera Narodne banke Crne Crne Gore, odnosno Centralne banke Crne Gore, nalazio se u periodu od 1991–2001 godine, odnosno od 2010. do 2013. godine.
Funkciju generalnog direktora Centralne banke Crne Gore obnašao je u periodu od 2001. do 2010. godine.
Karijeru okončava na funkciji guvernera Centralne banke Crne Gore, koju je obavljao u periodu od 2013. do 2016. godine.
Članstvo u organima i organizacijama:
2016 — Član Akademskog savjeta makedonske Akademije za bankarstvo i informacione tehnologije sa mandatom od četiri godine
2001–2010 — Član Odbora za finansije u Privrednoj komori Crne Gore
1992–1996 — Član Komisije za ekonomsku politiku u Vladi Republike Crne Gore
1991–1995 — Član Komisije Savjeta guvernera Narodne banke Jugoslavije i Narodne banke Srbije i Crne Gore za kreditno-monetarni sistem
Članstvo u upravnim odborima:
2013–2016 — Centralna depozitarna agencija (CDA) — Predsjednik Odbora direktora
2006–2010 — DOO „Monteput”, Podgorica — član
2005–2006 — Fond za zastitu depozita Crne Gore — član
2000–2005 — Rudnik uglja Pljevlja — član
Projekti:
— Zakon o Centralnoj banci Crne Gore (Sl. list RCG, br. 52/00)
— Zakon o bankama (Sl. list RCG, br. 52/00)
— Zakon o zaštiti depozita (Sl. listRCG, br. 40/03)
— Zakon o tekućim i kapitalnim poslovima sa inostranstvom (Sl. list RCG, br. 45/05)
Naučni radovi: više naucnih radova objavljenih u jugoslovenskim časopisima: „Ekonomika udruženog rada” — Beograd, „ Poduzeće-Banka” — Zagreb, „Praksa” — Titograd, „Glasnik Privredne komore Crne Gore” — Titograd, „Journal of Central Banking Theory and Practice” — Centralna banka Crne Gore
Ostalo:
1975/76 — Završio Školu rezervnih intendantskih oficira. Rezervni kapetan JNA
1968–2013 — aktivno se bavio karate sportom. Nosilac 6. Dan majstorskog pojasa, savezni karate sudija, predsjenik Sudijske komisije Karate saveza Jugoslavije i Karate saveza Crne Gore, predsjednik Karate saveza Crne Gore 1995–1998.
2016 — član opštinske organizacije boraca i antifašista Glavnog grada. Na Kongresu 2017. godine, izabran za člana Predsjedništva SUBNORA Crne Gore. Na 7. Kongresu, 2023. godine, izabran za potpredsjednika SUBNORA Crne Gore.
Govori engleski jezik, a služi se francuskim.
Oženjen je i otac je troje djece.
Stevan Radunović
Potpredsjednik SUBNORA Crne Gore
Stevan Radunović rođen je 22. 10. 1949. godine u Progonovićima, tadašnja opština Titograd.
Osnovnu školu i gimnaziju završio na Cetinju, a Ekonomski fakultet završio je u Titogradu 1974. godine
Po završetku fakulteta radio na sljedećim poslovima:
1. IMO Košuta Cetinje
— pripravnik, a potom šef računovodstva 1974–1978.
2. Radna zajednica SIZ zdravstvene zaštite i zdravstvenog osiguranja radnika i zemljoradnika, SIZ socijalne i dječje zaštite i OZ penzijskog i invalidskog osiguranja — rukovodilac Službe zdravstva, finansija, plana i analize, a potom kao sekretar SIZ-a. Nakon reorganizacije SIZ-a zdravstvene zaštite i objedinjavanja na nivou Crne Gore — kao direktor Filijale Cetinje. 1978–1991.
3. Opština — Prestonica Cetinje
— potpredsjednik Izvršnog odbora Skupštine opštine Cetinje
— potpredsjednik Skupštine opštine i Skupštine Prestonice Cetinje 1991–1999 i 2002–2003.
4. DPS Crne Gore
— predsjednik Opštinskog odbora DPS Cetinje 1999–2002.
5. Državni arhiv Crne Gore
— direktor 2003–2017.
6. Penzioner od 2017. godine
Bio je član više društveno-političkih organizacija i njihovih organa kao i organa lokalne samouprave.
SUBNORA
— član Predsjedništva, a od 2010. predsjednik UBNORA Prijestonice Cetinje
— član Glavnog odbora i Predsjedništva SUBNORA Crne Gore od 2010.
— Sada potpredsjednik SUBNORA Crne Gore
SKJ — član od 1973. do promjene imena a potom DPS Crne Gore
— u više mandata član Opštinskog odbora i Izvršnog odbora i jedan mandat predsjednik
SSRN — jedan mandat predsjednik Konferencije SSRN Cetinje i član Konferencije SSRN CG
Savez omladine — član Predsjedništva SSO Cetinje
Savez sindikata — član Predsjedništva
— u više mandata odbornik Skupštine Opštine i Prijestonice Cetinje
— dva mandata predsjednik kluba odbornika DPS
Bio je član u upravama sportskih, kulturnih i humanitarnih orgamozacija:
— FK Lovćen — predsjednik Skupštin (1 mandat), član Uprave (2 mandata)
— Džudo klub Lovćen — član Uprave i sekretar (2 mandata)
— KUD Njegoš — potpredsjednik (2 mandata)
— Crveni krst Cetinja — predsjednik organizacije
— Crveni krst Crne Gore — član Predsjedništva (2 mandata)
Dragan Mitov Đurović
Generalni sekretar SUBNORA Crne Gore
Dragan Mitov Đurović je crnogorski novinar i publicista.
Kao novinar — dokumetarist, bio je angažovan u Radio Titogradu, odnosno Radio-televiziji Crne Gore.
Autor brojnih reportaža za radio, televiziju i novine, kao i više dokumentarnih filmova.
Scenarista, reditelj i medijator više od hiljadu različitih programa.
Objavljene knjige: „Panjega” — zbirka mudronosnih poruka; „Da nas san ne prevari”, zapaženi intervjui, zatim „Od Volujice do Podgorice”, kratka istorija Radio TV Crne Gore i, kao koautor, knjiga: „Iz panjega bjelopavlićkih” — rječnik devet hiljada zaboravljenih riječi i monografije „KUD Ljubo Božanović”.
Dobitnik novinarskih nagrada: za životno djelo Radio-Televizije Crne Gore i „Crnogorac” — Društva crnogorskih novinara, zatim: priznanja za reportažu na URTI — evropski radio festival u Parizu, takođe, na jugoslovenskim radio festivalima: u Ohridu, Beogradu, Brezojevici, Somboru, te nagrada „Boško Pušonjić” i „Radovan Jablan”, a, pored ostalih i prve nagrade o životu Roma na konkursu Ministarstva za kulturu Crne Gore.
Osnivač je i prvi predsjednik Društva crnogorskih novinara.
Generalni sekretar Saveza udruženja boraca NOR-a i antifašista Crne Gore.
Članovi
Đuro Marković
Đuro N. Marković (Sotonići, 24. januar 1942.), društveni radnik; predsjednik Odbora Mjesne zajednice Crmnica u više mandata, odbornik Demokratske partije socijalista u Skupštini opštine Bar i član Izvršnog odbora DPS u Baru.
Industrijsko-tehničku školu završio je 1960/61. na Cetinju, nakon čega se zaposlio u Elektro Bar-u. Od 1963. radi u Elektroposlovnici u Virpazaru, gdje je bio dugogodišnji poslovoda i šef, istakavši se u radu na elektrifikaciji Crmnice, Šestana i Krajine. Značajno je doprinio otklanjanju posljedica zemljotresa 1979. na elektroenergetskom sistemu u Crmnici i za taj rad je nagrađivan i odlikovan. Tokom njegovog rada na mjestu predsjednika MZ, Crmnica je ostvarila privredni napredak. Jedan je od organizatora tradicionalnog Festivala vina i ukljeve na Virpazaru (za koji se zalaže da bude izdignut na međunarodni nivo), Crmničkih sportskih igara, sportske manifestacije Crmničkog kupa prijateljstva, kao i u aktivnostima na zaštiti crmničkog priobalja Nacionalnog parka. Posebno se angažuje i na promociji crmničkih brendova, turizma i registraciji vinskih podruma u Crmnici. U radu na razvojnim planovima (tereni za golf i dr.) i promociji potencijala Crmnice upoznavao je diplomate, druge javne ličnosti i strane preduzetnike. S vinogradarima i vinarima Crmnice boravio je 2009. na edukaciji u vinogradarskom području Bordoa. Bavi se proizvodnjom vina i rakije.
Dobitnik je nagrade „Oslobođenje Bara 24. novembar” koja se tradicionalno dodjeljuje svakih pet godina. Od 2015. godine obavlja dužnost predsjednika Udruženja boraca NOR-a i antifašista Bara, a ujedno je i član Predsjedništva Saveza udruženja boraca NOR-a i antifašista Crne Gore. Svojim dugogodišnjim angažmanom, posvećenošću njegovanju antifašističkih vrijednosti i aktivnim učešćem u radu organizacije, dao je značajan doprinos očuvanju istorijskog pamćenja i afirmaciji slobodarskih tradicija na lokalnom i državnom nivou.
Bogdan Joksimović
Zehra Balić
Zehra Balić je rođena 14.01. 1977. godine u Bijelom Polju.
Osnovnu školu i gimnaziju završila u Bijelom Polju.
Diplomirala na Prirodno-matematičkom fakultetu u Podgoici 2002. godine i stekla zvanje diplomirani biolog.
Magistarske studije završila 2018. godine, takođe na Prirodno-matematičkom fakultetu.
Zaposlena kao profesor biologije u JU OŠ „Marko Miljanov” u Bijelom Polju.
Božidar Brajović
Rođen je u Danilovgradu, 8. januara 1959. godine.
Po narodnosti je Crnogorac.
Vojni je penzioner.
U toku aktivnog života i rada bavio se dobrovoljnim omladinskim i društvenim radom i aktivnostima.
Završio je višu PA u Nikšiću, u zvanju nastavnika i višu vojnu artiljerijsku školu u Zadru.
Radni vijek proveo je kao oficir JNA.
Predśednik je UBNORA i antifašista Danilovgrada od 2018. godine i Vojnih penzionera i u užem rukovodstvu je i na nivou republičkih organizacija.
Po penzionisanju bavi se porodičnim biznisom.
Oženjen je i ima sina i kćerku i petoro unučadi.
Sa porodicom živi u Danilovgradu.
Darko Bulatović
Darko Bulatović rođen je 1953. godine u Kolašinu.
Po zanimanju je elektro-mašinski inženjer.
Radno iskustvo je sticao u Elektroprivredi, ZJŽ, ŽTO Titograd, SIZ-a Stambeno komunalne delatnosti, Stambeno komunalnom preduzeću i šumarstvu, uglavnom na rukovodećim mjestima.
Pored toga, značajan doprinos društveno-političkom životu Crne Gore dao je kroz učešće, članstvo i rad u značajnim organima, kao Predsjednik Vijeća u SO Kolašin i član Predsjedništva iste.
Zapažene rezultate ostvario je i u sportu, dajući doprinos kao predsjednik Planinarsko-smučarskog društva u Kolašinu, predsjednik lovačkog društva i član Predsedništva LS CG i LS Jugoslavije, direktor nordijske smučarske selekcije Jugoslavije.
Danas se uspješno bavi turizmom, kao vlasnik i direktor turističkog preduzeća „Vila Jelka”, koje je dobitnik najvećih crnogorskih, međunarodnih, evropskih i svjetskih priznanja za rad na aktivnoj i ekskluzivnoj turističkoj ponudi.
Danas je turistički radnik, penzioner i predsjednik UBNOR-a i antifašista Kolašin.
Jovo Bećir
Rođen 28. 01. 1947. u selu Poda-Njeguši, Opština Cetinje, od oca Mila i majke Krste (Kiće), rođene Perović iz Žanjeva Dola.
Osnovnu školu završio je u Čavorima 1957. godine, osmogodišnju školu u Radanovićima 1961, a Pomorsku školu, brodostrojarski smjer, 1965. godine u Kotoru.
Višu Pomorsku školu, brodostrojarski smjer, završio je 1976, a Fakultet za pomorstvo, organizaciono-eksploatacioni smjer, 1986. godine u Kotoru.
Pomorsku karijeru započeo je 17. 08. 1965. ukrcajem na brod MB BOKA, u svojstvu asistenta stroja, vlasništvo Jugoslovenske Oceanske Plovidbe iz Kotora, u luci Split, a završio 5. 01. 1989. na brodu MV KUMANOVO sudarom sa MT Massira, na udaljenosti 300 nautičkih milja od Gibraltara prema Atlantskom Okeanu.
Tokom plovidbe prošao je sva zvanja na brodovima u rangu od asistenta stroja (pripravnika) do upravitelja stroja i sva školovanja i ispite koji su bili potrebni za ta zvanja.
Bio je jedan od najmlađih upravitelja stroja ondašnje jugoslovenske trgovačke mornarice, u zvanju v. d. Upravitelja stroja.
Godine 1989. godine napušta plovidbu, nakon potonuća broda MV KUMANOVO, u kome je aktivno učestvovao, spašavajući 22 člana posade broda.
Od 1989. godine radi u Tehničkom swktoru Jugooceanije, kao tehnički inspektor.
Godine 1992. odlazi na Maltu kao tehnički rukovodilac „Milena Ship Management”, ex Jugooceanija do 1993. godine.
Član SKJ od 1967. godine.
Služio je vojni rok u JNA u Somboru 1974/1975 godine.
Bio je sekretar SK Jugooceanije od 1990. do 1994. godine, član Opštinskog Komiteta SK Kotor, odbornik u Vijeću rada Skupštine Opštine Kotor, te odbornik u SO na prvim višestranačkim izborima i član Kriznog štaba, tokom ratnih zbivanja, Opštine Kotor.
Bio je prvi predsjednik Upravnog odbora preduzeća „Luka Kotor” A. D. Kotor, te član UO kotorske gimnazije, Industrije kliznih ležaja i po drugi put „Luka Kotor” A. D. Kotor
Učestvovao je u svim pozitivnim promjenama Jugooceanije tokom ranih devedesetih godina prošloga vijeka (izbor rukovodećeg kadra, povećanje deviznog dodatka pomorcima i dr.)
Vodio je radne akcije na proširenju i asfaltiranju puta te elektrifikaciji sela Njeguškog Podvršja.
Godine 1994. odlazi na rad u Grčku, te obavlja dužnosti tehničkog inspektora, tehničkog direktora i rukovodioca flote brodova za čvrste i rasute terete i ostaje do 2007. godine.
Od 2007 do 2009 radi kao tehnički inspektor u BNAVI MONTENEGRO.
Od 2013. do 2022. godine rukovodilac je Tehničkog sektora Crnogorske Plovidbe AD Kotor, od tada do danas je tehnički savjetnik u istoj kompaniji.
Predsjednik je UBNOR-a i antufašista Kotor od 2015. godine, član Predsjedništva i Glavnog Odbora SUBNORA Crne Gore.
Sa suprugom Ljubinkom izrodio je četvoro djece, kćerke Jelenu, Milanku, Ivanku i sina Bojana.
Slobodan Mirjačić
Slobodan Bato Gligorijev Mirjačić rođen 1946. godine u selu Bršnu kraj Nikšića. Osnovnu školu i gimnaziju završio je u rodnom gradu. Fakultet političkih nauka — Odsjek „Sociologija” završio je u Sarajevu.
Prvo zapošljenje u Marksističkom centru „Nikola Kovačević”.
Učestvuje u pripremi knjige „Pod zastavom slobode” koja predstavlja spomenik revolucije Nikšićkog kraja. Bio je član Redakcije i zamjenik glavnog urednika, a prikupljao je podatke za Gradsku i Župsku opštinu.
Dvije godine je bio izvršni sekretar Opštinskog Komiteta SKJ Nikšić. Kao delegat učestvovao je na XIV kongresu SKJ.
Na prvim višestranačkim izborima u Crnoj Gori izabran je za odbornika i potpredsjednika Opštine Nikšić. Na toj funkciji proveo je osam godina.
Sa mjesta potpredsjednika opštine Nikšić prelazi u Zavod za zapošljavanje Crne Gore — Biro rada Nikšić, na mjesto direktora, gdje provodi 15 godina, do penzionisanja. Za vrijeme njegovog rukovođenja Biro rada postiže zapažene rezultate u zapošljavanju, što ih preporučuje za dobijanje Nagrade oslobođenja Nikšića.
Od 2012. godine predsjednik je OO UBNOR-a i antifašista Nikšića.
Paralelno sa obavljanjem ove značajne funkcija učestvuje i dalje nastavlja sa izdavačkom djelatnošću u izdanjima UBNORA Nikšić i SUBNORA Crne Gore.
Zapažen je njegov rad bio i u izviđačima Nikšića gdje je sedam godina bio predsjednik Opštinske organizacije.
Dugo godina bio je i u Bordovima i Odborima direktora Nikšićkih i Republičkih preduzeća.
Bio je i član Zajednice opština Crne Gore i član Predsjedništva Zajednice opština Srbije i Crne Gore.
Autor je knjiga „Da se ne zaboravi” i „Zaslužili su sjećanje”.
Goran Čavić
Zoran Bobo Raičević
Rođen u Gornjoj Gorici, Podgorica, 1945. godine. Osnovnu i srednju školu (Gimnazija „Slobodan Škerović”) završio je u Podgorici, a Ekonomski fakultet — smjer Opšte ekonomije, 1968. godine u Beogradu. Vojni rok odslužio je u Karlovcu i Mariboru.
Tokom srednjoškolskog i visokoškolskog obrazovanja bio je član i aktivista u Savezu omladine (predsjednik Školskog komiteta NO i član Sekretarijata Opštinskog komiteta NO Titograda), Studenskoj organizaciji (član Fakultetskog odbora Saveza studenata) i u SKJ (član Univerzitetske kontrolne komisije SK Beogradskog univerziteta).
Tri puta je učestvovao na omladinskim radnim akcijama na izgradnji Autoputa „Bratstvo-jedinstvo” (tri udarničke značke).
Kao diplomirani ekonomista od juna 1970. do februara 2006. godine na radu u Saveznom sekretarijatu za inostrane poslove SFR Jugoslavije (kasnije Ministarstvo inostranih poslova SRJ, odnosno Državne zajednice Srbija i Crna Gora). Tokom službovanja u ovom državnom organu (u centrali u Beogradu i u četiri diplomatsko-konzularna predstavništva, prošao je sva stručna zvanja, da bi u februaru 2006. godine sa mjesta direktora Direkcije — opunomoćenog ministra prešao na rad u Kabinet Gradonačelnika Podgorice u rangu savjetnika za međunarodnu saradnju. Penzionisan je septembra 2010. godine.
Po povratku u rodni grad (2006. godine) uključio se u rad UBNOR i antifašista Podgorice. Sve aktivnije prisustvo i svakodnevno angažovanje na operativnim poslovima UBNORA kvalifikovali su ga da bude predložen i, kasnije, izabran za potpredsjednika UBNORA Podgorica. Na VI I VII Kongresu SUBNORA Crne Gore biran je za člana Glavnog odbora. Član je Presjedništva SUBNORA Crne Gore.
Raičević potiče iz porodice u kojoj je generacijama unazad prisutna crnogorsko-partizanska vertikala. Svi članovi najuže porodice đeda Ilije su učesnici 13-julskog ustanka. Otac Vlado je istaknuti rukovodilac ratnih formacija partizanske vojske (komesar, a kasnije komandant Zetskog NOPO i komandant Prve crnogorske brigade KNOJ-a). Takođe, porodica majke Draginje opredijeljena je za partizanski pokret — njen brat poginuo je na Kupresu kao puškomitraljezac.
Oženjen je i ima 3 djece i 7 unučadi.
Borivoje Banović
Borivoje Banović je rođen na Cetinju 1940. godine.
Osnovnu školu pohađao je u Prekornici, Cetinju, Budvi i Kragujevcu. Završio je srednju tehničku školu „Nikola Tesla” u Beogradu, a diplomiraio na Višoj telekomunikacijskoj školi u Sarajevu.
Od 1962. do 1965. godine radi kao referent u Tehničkom sektoru PTT na Cetinju, odakle prelazi za rukovodioca tehničke službe PTT u Nikšiću.
Od 1970. do penzionisanja 1998. godine radi u Kombinatu alumnijuma Podgorica u sektorima pripreme investicija, održavanja i izgradnje. Obavio je i duže specijalizacije u Francuskoj, Njemačkoj i Holandiji.
Potiče iz crnogorski opredijeljenje porodice.
Otac Petar član je KPJ od 1932. godine. Bio je aktivni organizator i učesnik Belvedesrkih demonstracija 1936. g. Učesnik je NOB-e od 1941. godine. Kao ratni rukovodioc u sastavu 10. Crnogorske udarne brigade poginuo je u Piperimima decembra 1944. godine prilikom oslobađanja Podgorice. Majka Joke zlostavljana je tokom rata u zloglasnom zatvoru u Bogdanovom kraju. Takođe, kao pripadnici partizanskog pokreta tokom NOB život su izgubili stric, brat od strica i ujak, stari komunista.
Član je SUBNORA od 1948. godine (praktično od osnivanja) i posjeduje značku iz tog perioda po porodičnim zaslugama.
Predsjednik je UBNOR i antifašista Glavnog grada Podgorica od 2009. godine.
Na posljednja tri Kongresa SUBNORA CG biran je za člana Glavnog odbora. Član je Predsjedništva SUBNORA Crne Gore.
Oženjen je. Ima dvoje djece i četiri unuka.
Hidajet Dedejić
Rođen u Rožajama 19. 01. 1959. godine.
Osnovnu i srednju školu završio u Rožajama, prvi stepen Pravnog fakulteta završio u Kragujevcu, diplomirao na Pravnom fakultetu u Prištini.
Službovao u Osnovnom tužilastvu i Osnovnom sudu u Rožajama, sekretar Skupštine Opštine Rožaje, savjetnik predsjednika Opštine Rožaje za pravna pitanja u dva mandata, od 09. 02. 2009. godine do 08. 08. 2025. godine radio na poslovima ovlašćenog službenika za vođenje prekršajnog postupka u CB Bijelo Polje, Berane i Rožaje, gde je i penzionisan 08. 08. 2025. godine.
Porodičan čovjek, suprug i otac petoro djece.
Glavni odbor
ČLAN GLAVNOG ODBORA PO FUNKCIJI
Zuvdija Hodžić
Akademik Zuvdija Hodžić je rođen 1. VIII 1943. godine u Gusinju. Od 1962. godine živi u Titogradu, gdje radi kao novinar „Titogradske tribine”, a zatim u Domu omladine „Budo Tomović”.
Završio je Filološki fakultet u Prištini. Bio je sekretar Saveza omladine Titograda, urednik „Titovog pionira”, zamjenik direktora i glavnog urednika INDOK-CENTRA i „Titogradske tribine”, zamjenik glavnog urednika „Stvaranja”.
Bio je predsjednik Skupštine Republičke zajednice kulture Crne Gore, poslanik u Skupštini Crne Gore, odbornik u Skupštini Opštine Podgorica, predsjednik Književne omladine Crne Gore, starješina Škole Saveza izviđača Crne Gore.
U OEBS-ovoj „Školi za Rome” predavao je kulturu, književnost i tradiciju Roma. Predsjednik je SUBNOR-a i antifašista Crne Gore, predsjednik Upravnog odbora Centra za iseljenike Crne Gore, glavni urednik časopisa „Kod”, urednik časopisa „Almanah”, čiji je jedan od osnivača i revije „Putovanja”.
Član je Crnogorskog društva nezavisnih književnika i Matice crnogorske od njihovog osnivanja. Generalni je sekretar Crnogorskog PEN centra. Ima status istaknutog stvaraoca u kulturi.
Objavio je knjigu poezije „Na prvom konaku”, knjige pripovjedaka „Gluva zvona” i „Neko zove”, romane „Gusinjska godina”, „Davidova zvijezda” i „Svi moji”, knjigu putopisa i reportaža „Jedan dan života”, kao i veliki broj esejističkih tekstova iz književnosti i umjetnosti.
Romani i knjige pripovjedaka objavljeni su mu na albanskom, a „Davidova zvijezda” i na poljskom, slovenačkom i italijanskom jeziku.
Dobitnik je Trinaestojulske nagrade, Nagrade oslobođenja Titograda, Nagrade „Pero Ćamila Sijarića”, Nagrade oslobođenja Plava, Državne nagrade „Miroslavljevo jevanđelje” Trostruki je pobjednik festivala mladih pjesnika Jugoslavije „Majska rukovanja”, pobjednik jugoslovenskog festivala poezije „Potkozjačke večeri” u Kumanovu, festivala u Nikšiću, Beogradu, dobitnik sedam prvih nagrada na republičkim i saveznim konkursima Savjeta omladine Crne Gore.
Bio je član Komisije za izradu nastavnog plana i programa za maternji jezik i književnost za osnovnu i srednju školu u Crnoj Gori i član Recenzentske komisije za čitanke i udžbenike maternjeg jezika. Zastupljen je u više antologija proze i poezije, u lektiri za osnovnu i srednje škole i studije književnosti u Bosni i Hercegovini i Crnoj Gori.
Bavi se i likovnom djelatnošću — crtanjem i grafikom. Imao je više samostalnih izložbi. Objavio je monografije crteža i zapisa „Podgoricom starom” i „Otkrivanje zavičaja”.
Zapažene rezultate postizao je i u sportu, posebno u džudou. Nosilac je crnog pojasa.
Za vanrednog člana CANU izabran je 29. novembra 2011. godine, a za redovnog 18. decembra 2018. godine.
Živi u Podgorici.
ČLAN GLAVNOG ODBORA PO FUNKCIJI
Stevan Radunović
Stevan Radunović rođen je 22. 10. 1949. godine u Progonovićima, tadašnja opština Titograd.
Osnovnu školu i gimnaziju završio na Cetinju, a Ekonomski fakultet završio je u Titogradu 1974. godine
Po završetku fakulteta radio na sljedećim poslovima:
1. IMO Košuta Cetinje
— pripravnik, a potom šef računovodstva 1974–1978.
2. Radna zajednica SIZ zdravstvene zaštite i zdravstvenog osiguranja radnika i zemljoradnika, SIZ socijalne i dječje zaštite i OZ penzijskog i invalidskog osiguranja — rukovodilac Službe zdravstva, finansija, plana i analize, a potom kao sekretar SIZ-a. Nakon reorganizacije SIZ-a zdravstvene zaštite i objedinjavanja na nivou Crne Gore — kao direktor Filijale Cetinje. 1978–1991.
3. Opština — Prestonica Cetinje
— potpredsjednik Izvršnog odbora Skupštine opštine Cetinje
— potpredsjednik Skupštine opštine i Skupštine Prestonice Cetinje 1991–1999 i 2002–2003.
4. DPS Crne Gore
— predsjednik Opštinskog odbora DPS Cetinje 1999–2002.
5. Državni arhiv Crne Gore
— direktor 2003–2017.
6. Penzioner od 2017. godine
Bio je član više društveno-političkih organizacija i njihovih organa kao i organa lokalne samouprave.
SUBNORA
— član Predsjedništva, a od 2010. predsjednik UBNORA Prijestonice Cetinje
— član Glavnog odbora i Predsjedništva SUBNORA Crne Gore od 2010.
— Sada potpredsjednik SUBNORA Crne Gore
SKJ — član od 1973. do promjene imena a potom DPS Crne Gore
— u više mandata član Opštinskog odbora i Izvršnog odbora i jedan mandat predsjednik
SSRN — jedan mandat predsjednik Konferencije SSRN Cetinje i član Konferencije SSRN CG
Savez omladine — član Predsjedništva SSO Cetinje
Savez sindikata — član Predsjedništva
— u više mandata odbornik Skupštine Opštine i Prijestonice Cetinje
— dva mandata predsjednik kluba odbornika DPS
Bio je član u upravama sportskih, kulturnih i humanitarnih orgamozacija:
— FK Lovćen — predsjednik Skupštin (1 mandat), član Uprave (2 mandata)
— Džudo klub Lovćen — član Uprave i sekretar (2 mandata)
— KUD Njegoš — potpredsjednik (2 mandata)
— Crveni krst Cetinja — predsjednik organizacije
— Crveni krst Crne Gore — član Predsjedništva (2 mandata)
ČLAN GLAVNOG ODBORA PO FUNKCIJI
Milojica Dakić
Mr Milojica Dakić je rođen 17. maja 1948. godine u Zemunu.
Osnovnu školu je pohađao u Titogradu i Dubrovniku, dok je Gimnaziju završio 1967. godine u Titogradu.
Diplomirao je na Ekonomskom fakultetu u Titogradu 1973. godine, a zvanje magistra ekonomskih nauka stekao je na matičnom fakultetu 1986. godine.
Karijeru je započeo 1975. godine, kao pripravnik u Narodnoj banci Crne Gore.
U periodu od 1977. godine do 1991. godine, obnašao je odgovorne funkcije u Narodnoj banci:
1985–1991 — Direktor Sektora za kreditno-monetarne poslove Narodne banke Crne Gore
1984–1985 — Direktor Odjeljenja kontrole u Narodnoj banci Crne Gore
1981–1984 — Savjetnik u Odjeljenju kontrole u Narodnoj banci Crne Gore
1978–1981 — Šef Odsjeka sredstava drustveno-politickih zajednica u Narodnoj banci Crne Gore
1977–1978 — Inspektor u Sektoru za kreditno-monetarne poslove u Narodnoj banci Crne Gore
Na poziciji viceguvernera Narodne banke Crne Crne Gore, odnosno Centralne banke Crne Gore, nalazio se u periodu od 1991–2001 godine, odnosno od 2010. do 2013. godine.
Funkciju generalnog direktora Centralne banke Crne Gore obnašao je u periodu od 2001. do 2010. godine.
Karijeru okončava na funkciji guvernera Centralne banke Crne Gore, koju je obavljao u periodu od 2013. do 2016. godine.
Članstvo u organima i organizacijama:
2016 — Član Akademskog savjeta makedonske Akademije za bankarstvo i informacione tehnologije sa mandatom od četiri godine
2001–2010 — Član Odbora za finansije u Privrednoj komori Crne Gore
1992–1996 — Član Komisije za ekonomsku politiku u Vladi Republike Crne Gore
1991–1995 — Član Komisije Savjeta guvernera Narodne banke Jugoslavije i Narodne banke Srbije i Crne Gore za kreditno-monetarni sistem
Članstvo u upravnim odborima:
2013–2016 — Centralna depozitarna agencija (CDA) — Predsjednik Odbora direktora
2006–2010 — DOO „Monteput”, Podgorica — član
2005–2006 — Fond za zastitu depozita Crne Gore — član
2000–2005 — Rudnik uglja Pljevlja — član
Projekti:
— Zakon o Centralnoj banci Crne Gore (Sl. list RCG, br. 52/00)
— Zakon o bankama (Sl. list RCG, br. 52/00)
— Zakon o zaštiti depozita (Sl. listRCG, br. 40/03)
— Zakon o tekućim i kapitalnim poslovima sa inostranstvom (Sl. list RCG, br. 45/05)
Naučni radovi: više naucnih radova objavljenih u jugoslovenskim časopisima: „Ekonomika udruženog rada” — Beograd, „ Poduzeće-Banka” — Zagreb, „Praksa” — Titograd, „Glasnik Privredne komore Crne Gore” — Titograd, „Journal of Central Banking Theory and Practice” — Centralna banka Crne Gore
Ostalo:
1975/76 — Završio Školu rezervnih intendantskih oficira. Rezervni kapetan JNA
1968–2013 — aktivno se bavio karate sportom. Nosilac 6. Dan majstorskog pojasa, savezni karate sudija, predsjenik Sudijske komisije Karate saveza Jugoslavije i Karate saveza Crne Gore, predsjednik Karate saveza Crne Gore 1995–1998.
2016 — član opštinske organizacije boraca i antifašista Glavnog grada. Na Kongresu 2017. godine, izabran za člana Predsjedništva SUBNORA Crne Gore. Na 7. Kongresu, 2023. godine, izabran za potpredsjednika SUBNORA Crne Gore.
Govori engleski jezik, a služi se francuskim.
Oženjen je i otac je troje djece.
ČLAN GLAVNOG ODBORA PO FUNKCIJI
Dragan Mitov Đurović
Dragan Mitov Đurović je crnogorski novinar i publicista.
Kao novinar — dokumetarist, bio je angažovan u Radio Titogradu, odnosno Radio-televiziji Crne Gore.
Autor brojnih reportaža za radio, televiziju i novine, kao i više dokumentarnih filmova.
Scenarista, reditelj i medijator više od hiljadu različitih programa.
Objavljene knjige: „Panjega” — zbirka mudronosnih poruka; „Da nas san ne prevari”, zapaženi intervjui, zatim „Od Volujice do Podgorice”, kratka istorija Radio TV Crne Gore i, kao koautor, knjiga: „Iz panjega bjelopavlićkih” — rječnik devet hiljada zaboravljenih riječi i monografije „KUD Ljubo Božanović”.
Dobitnik novinarskih nagrada: za životno djelo Radio-Televizije Crne Gore i „Crnogorac” — Društva crnogorskih novinara, zatim: priznanja za reportažu na URTI — evropski radio festival u Parizu, takođe, na jugoslovenskim radio festivalima: u Ohridu, Beogradu, Brezojevici, Somboru, te nagrada „Boško Pušonjić” i „Radovan Jablan”, a, pored ostalih i prve nagrade o životu Roma na konkursu Ministarstva za kulturu Crne Gore.
Osnivač je i prvi predsjednik Društva crnogorskih novinara.
Generalni sekretar Saveza udruženja boraca NOR-a i antifašista Crne Gore.
Andrijevica
Slavko Stojanović
Bar
Đuro Marković
Đuro N. Marković (Sotonići, 24. januar 1942.), društveni radnik; predsjednik Odbora Mjesne zajednice Crmnica u više mandata, odbornik Demokratske partije socijalista u Skupštini opštine Bar i član Izvršnog odbora DPS u Baru.
Industrijsko-tehničku školu završio je 1960/61. na Cetinju, nakon čega se zaposlio u Elektro Bar-u. Od 1963. radi u Elektroposlovnici u Virpazaru, gdje je bio dugogodišnji poslovoda i šef, istakavši se u radu na elektrifikaciji Crmnice, Šestana i Krajine. Značajno je doprinio otklanjanju posljedica zemljotresa 1979. na elektroenergetskom sistemu u Crmnici i za taj rad je nagrađivan i odlikovan. Tokom njegovog rada na mjestu predsjednika MZ, Crmnica je ostvarila privredni napredak. Jedan je od organizatora tradicionalnog Festivala vina i ukljeve na Virpazaru (za koji se zalaže da bude izdignut na međunarodni nivo), Crmničkih sportskih igara, sportske manifestacije Crmničkog kupa prijateljstva, kao i u aktivnostima na zaštiti crmničkog priobalja Nacionalnog parka. Posebno se angažuje i na promociji crmničkih brendova, turizma i registraciji vinskih podruma u Crmnici. U radu na razvojnim planovima (tereni za golf i dr.) i promociji potencijala Crmnice upoznavao je diplomate, druge javne ličnosti i strane preduzetnike. S vinogradarima i vinarima Crmnice boravio je 2009. na edukaciji u vinogradarskom području Bordoa. Bavi se proizvodnjom vina i rakije.
Dobitnik je nagrade „Oslobođenje Bara 24. novembar” koja se tradicionalno dodjeljuje svakih pet godina. Od 2015. godine obavlja dužnost predsjednika Udruženja boraca NOR-a i antifašista Bara, a ujedno je i član Predsjedništva Saveza udruženja boraca NOR-a i antifašista Crne Gore. Svojim dugogodišnjim angažmanom, posvećenošću njegovanju antifašističkih vrijednosti i aktivnim učešćem u radu organizacije, dao je značajan doprinos očuvanju istorijskog pamćenja i afirmaciji slobodarskih tradicija na lokalnom i državnom nivou.
Bar
Zoran Vojvodić
Bar
Branka Nikezić
Berane
Bogdan Joksimović
Berane
Boris Marsenić
Bijelo Polje
Zehra Balić
Zehra Balić je rođena 14.01. 1977. godine u Bijelom Polju.
Osnovnu školu i gimnaziju završila u Bijelom Polju.
Diplomirala na Prirodno-matematičkom fakultetu u Podgoici 2002. godine i stekla zvanje diplomirani biolog.
Magistarske studije završila 2018. godine, takođe na Prirodno-matematičkom fakultetu.
Zaposlena kao profesor biologije u JU OŠ „Marko Miljanov” u Bijelom Polju.
Bijelo Polje
Hazbo Mustajbašić
Bijelo Polje
Abaz Kujović
Bijelo Polje
Goran Bulatović
Bijelo Polje
Jasminka Stevović-Nanevski
Budva
Vido Gluščević
Budva
Vukašin Marković
Vukašin Marka Marković, predsjednik UBNOR i antfašista Opštine Budva, izabran na sjednici Skupštine 23. oktobra 2023. godine.
Rođen je 25. septembra 1948. godine u Smederevu.
Po nacionalnosti je Crnogorac i ima crnogorsko državljanstvo.
Diplomirani pravnik.
Oženjen, ima četvoro djece, dvije ćerke i dva sina.
Penzioner od 2. febuara 2012. god.
Glavne aktivnosti i odgovornosti:
— Sekretar Skupštine Opštine Budva;
— Direktor Poreske uprave Opštine Budva;
— VD načelnik za Urbanizam Opštine Budva;
— Izvršni direktor preduzeća Montenegropromet doo, Budva;
— Izvršni direktor preduzeća BSP doo opštine Budva.
Cetinje
Stevan Radunović
Stevan Radunović rođen je 22. 10. 1949. godine u Progonovićima, tadašnja opština Titograd.
Osnovnu školu i gimnaziju završio na Cetinju, a Ekonomski fakultet završio je u Titogradu 1974. godine
Po završetku fakulteta radio na sljedećim poslovima:
1. IMO Košuta Cetinje
— pripravnik, a potom šef računovodstva 1974–1978.
2. Radna zajednica SIZ zdravstvene zaštite i zdravstvenog osiguranja radnika i zemljoradnika, SIZ socijalne i dječje zaštite i OZ penzijskog i invalidskog osiguranja — rukovodilac Službe zdravstva, finansija, plana i analize, a potom kao sekretar SIZ-a. Nakon reorganizacije SIZ-a zdravstvene zaštite i objedinjavanja na nivou Crne Gore — kao direktor Filijale Cetinje. 1978–1991.
3. Opština — Prestonica Cetinje
— potpredsjednik Izvršnog odbora Skupštine opštine Cetinje
— potpredsjednik Skupštine opštine i Skupštine Prestonice Cetinje 1991–1999 i 2002–2003.
4. DPS Crne Gore
— predsjednik Opštinskog odbora DPS Cetinje 1999–2002.
5. Državni arhiv Crne Gore
— direktor 2003–2017.
6. Penzioner od 2017. godine
Bio je član više društveno-političkih organizacija i njihovih organa kao i organa lokalne samouprave.
SUBNORA
— član Predsjedništva, a od 2010. predsjednik UBNORA Prijestonice Cetinje
— član Glavnog odbora i Predsjedništva SUBNORA Crne Gore od 2010.
— Sada potpredsjednik SUBNORA Crne Gore
SKJ — član od 1973. do promjene imena a potom DPS Crne Gore
— u više mandata član Opštinskog odbora i Izvršnog odbora i jedan mandat predsjednik
SSRN — jedan mandat predsjednik Konferencije SSRN Cetinje i član Konferencije SSRN CG
Savez omladine — član Predsjedništva SSO Cetinje
Savez sindikata — član Predsjedništva
— u više mandata odbornik Skupštine Opštine i Prijestonice Cetinje
— dva mandata predsjednik kluba odbornika DPS
Bio je član u upravama sportskih, kulturnih i humanitarnih orgamozacija:
— FK Lovćen — predsjednik Skupštin (1 mandat), član Uprave (2 mandata)
— Džudo klub Lovćen — član Uprave i sekretar (2 mandata)
— KUD Njegoš — potpredsjednik (2 mandata)
— Crveni krst Cetinja — predsjednik organizacije
— Crveni krst Crne Gore — član Predsjedništva (2 mandata)
Cetinje
Borislav Pravilović
Borislav Boro Pravilović rođen je 05. 02. 1960. godine na Cetinju, od oca Bogdana i majke Ljubice rođene Jablan. Osnovnu školu i Gimnaziju završio je na Cetinju. Diplomirao je na Elektrotehničkom fakultetu u Titogradu (Podgorica) na smjeru Elektroenergetike. Od 1990. do 1994. godine angažovan je kao član Izvršnog odbora SO Prijestonice Cetinje zadužen za komunalnu djelatnost.
Prethodno je radio kao profesor predmeta elektro struke i matematike u Obrazovnom centru na Cetinju.
Vrlo kratko je radio u Elektroindustriji „Obod” na Cetinju kao rukovodilac elektroenergetike.
Od 1994. godine do 2016. godine angažovan je u Elektroprivredi Crne Gore (EPCG) na raznim poslovima, kao tehnički direktor i izvršni direktor u Elektrodistribuciji Cetinje, kao i direktor Direkcije za tarife i odnose sa državnim institucijama.
Poslije odvajanja distributivnog sektora od Elektroprivrede Crne Gore 2016 godine i formiranja posebnog nezavisnog preduzeća „Cedis” doo Podgorica, radi u sektoru za upravljanje mrežom na poslovima šefa službe, kao i na poslovima Glavnog inženjera za planiranje i analizu rada mreže gdje je i danas zaposlen.
Bio je i predsjednik Borda direktora „Vodovod i kanalizacija” doo Cetinje u dva mandata.
U navedenom periodu obavljao je još niz funkcija u vanprivredi, a bio je značajno angažovan u društveno-političkom radu na Cetinju.
Bio je predsjednik RK „Lovćen” sa Cetinja i član Upravnog odbora Rukometnog saveza Crne Gore, kao i odbornik u SO Prijestonice Cetinje u više mandata.
Član je Glavnog odbora „SUBNOR-a i Antifašista” Crne Gore i predjednik „UBNOR-a i Antifašista” Prijestonice Cetinje.
Oženjen je, otac dvoje djece.
Živi na Cetinju.
Cetinje
Radivoje Vujović
Cetinje
Luka Milunović
Cetinje
Željko Čelebić
Danilovgrad
Božidar Brajović
Rođen je u Danilovgradu, 8. januara 1959. godine.
Po narodnosti je Crnogorac.
Vojni je penzioner.
U toku aktivnog života i rada bavio se dobrovoljnim omladinskim i društvenim radom i aktivnostima.
Završio je višu PA u Nikšiću, u zvanju nastavnika i višu vojnu artiljerijsku školu u Zadru.
Radni vijek proveo je kao oficir JNA.
Predśednik je UBNORA i antifašista Danilovgrada od 2018. godine i Vojnih penzionera i u užem rukovodstvu je i na nivou republičkih organizacija.
Po penzionisanju bavi se porodičnim biznisom.
Oženjen je i ima sina i kćerku i petoro unučadi.
Sa porodicom živi u Danilovgradu.
Danilovgrad
Momo Šaletić
Herceg Novi
Đorđije Radović
Herceg Novi
Mitar Krivokapić
Herceg Novi
Svetozar Baković
Kolašin
Darko Bulatović
Darko Bulatović rođen je 1953. godine u Kolašinu.
Po zanimanju je elektro-mašinski inženjer.
Radno iskustvo je sticao u Elektroprivredi, ZJŽ, ŽTO Titograd, SIZ-a Stambeno komunalne delatnosti, Stambeno komunalnom preduzeću i šumarstvu, uglavnom na rukovodećim mjestima.
Pored toga, značajan doprinos društveno-političkom životu Crne Gore dao je kroz učešće, članstvo i rad u značajnim organima, kao Predsjednik Vijeća u SO Kolašin i član Predsjedništva iste.
Zapažene rezultate ostvario je i u sportu, dajući doprinos kao predsjednik Planinarsko-smučarskog društva u Kolašinu, predsjednik lovačkog društva i član Predsedništva LS CG i LS Jugoslavije, direktor nordijske smučarske selekcije Jugoslavije.
Danas se uspješno bavi turizmom, kao vlasnik i direktor turističkog preduzeća „Vila Jelka”, koje je dobitnik najvećih crnogorskih, međunarodnih, evropskih i svjetskih priznanja za rad na aktivnoj i ekskluzivnoj turističkoj ponudi.
Danas je turistički radnik, penzioner i predsjednik UBNOR-a i antifašista Kolašin.
Kolašin
Miko Dragović
Kolašin
Miličko Bulatović
Kotor
Jovo Bećir
Rođen 28. 01. 1947. u selu Poda-Njeguši, Opština Cetinje, od oca Mila i majke Krste (Kiće), rođene Perović iz Žanjeva Dola.
Osnovnu školu završio je u Čavorima 1957. godine, osmogodišnju školu u Radanovićima 1961, a Pomorsku školu, brodostrojarski smjer, 1965. godine u Kotoru.
Višu Pomorsku školu, brodostrojarski smjer, završio je 1976, a Fakultet za pomorstvo, organizaciono-eksploatacioni smjer, 1986. godine u Kotoru.
Pomorsku karijeru započeo je 17. 08. 1965. ukrcajem na brod MB BOKA, u svojstvu asistenta stroja, vlasništvo Jugoslovenske Oceanske Plovidbe iz Kotora, u luci Split, a završio 5. 01. 1989. na brodu MV KUMANOVO sudarom sa MT Massira, na udaljenosti 300 nautičkih milja od Gibraltara prema Atlantskom Okeanu.
Tokom plovidbe prošao je sva zvanja na brodovima u rangu od asistenta stroja (pripravnika) do upravitelja stroja i sva školovanja i ispite koji su bili potrebni za ta zvanja.
Bio je jedan od najmlađih upravitelja stroja ondašnje jugoslovenske trgovačke mornarice, u zvanju v. d. Upravitelja stroja.
Godine 1989. godine napušta plovidbu, nakon potonuća broda MV KUMANOVO, u kome je aktivno učestvovao, spašavajući 22 člana posade broda.
Od 1989. godine radi u Tehničkom swktoru Jugooceanije, kao tehnički inspektor.
Godine 1992. odlazi na Maltu kao tehnički rukovodilac „Milena Ship Management”, ex Jugooceanija do 1993. godine.
Član SKJ od 1967. godine.
Služio je vojni rok u JNA u Somboru 1974/1975 godine.
Bio je sekretar SK Jugooceanije od 1990. do 1994. godine, član Opštinskog Komiteta SK Kotor, odbornik u Vijeću rada Skupštine Opštine Kotor, te odbornik u SO na prvim višestranačkim izborima i član Kriznog štaba, tokom ratnih zbivanja, Opštine Kotor.
Bio je prvi predsjednik Upravnog odbora preduzeća „Luka Kotor” A. D. Kotor, te član UO kotorske gimnazije, Industrije kliznih ležaja i po drugi put „Luka Kotor” A. D. Kotor
Učestvovao je u svim pozitivnim promjenama Jugooceanije tokom ranih devedesetih godina prošloga vijeka (izbor rukovodećeg kadra, povećanje deviznog dodatka pomorcima i dr.)
Vodio je radne akcije na proširenju i asfaltiranju puta te elektrifikaciji sela Njeguškog Podvršja.
Godine 1994. odlazi na rad u Grčku, te obavlja dužnosti tehničkog inspektora, tehničkog direktora i rukovodioca flote brodova za čvrste i rasute terete i ostaje do 2007. godine.
Od 2007 do 2009 radi kao tehnički inspektor u BNAVI MONTENEGRO.
Od 2013. do 2022. godine rukovodilac je Tehničkog sektora Crnogorske Plovidbe AD Kotor, od tada do danas je tehnički savjetnik u istoj kompaniji.
Predsjednik je UBNOR-a i antufašista Kotor od 2015. godine, član Predsjedništva i Glavnog Odbora SUBNORA Crne Gore.
Sa suprugom Ljubinkom izrodio je četvoro djece, kćerke Jelenu, Milanku, Ivanku i sina Bojana.
Kotor
Anka Perović
Kotor
Jovo Suđić
Mojkovac
Milić Vidaković
Mojkovac
Branislav Medojević
Mojkovac
Slavenko Blažević
Rođen je 27. 08. 1970. godine u Mojkovcu, gdje je stekao osnovno i srednje obrazovanje.
Završio je Fakultet za pomorstvo u Kotoru i dobio zvanje diplomirani inženjer pomorstva.
Radni vijek započeo je u državnom preduzeću „Jugoslavija” — Kotor, na poslovima organizacije i upravljanja.
Od 1999. god. zaposlen je u Zavodu za statistiku Crne Gore (Monstat) na mjestu samostalnog savjetnika.
U periodu od 2010. do 2018. godine obavljao je funkciju predsjednika Skupštine u Opštini Mojkovac, u 2 mandata.
Od 2018. do 2022. godine obavljao je funkciju potpredsjednika SO Mojkovac.
Nikšić
Slobodan Mirjačić
Slobodan Bato Gligorijev Mirjačić rođen 1946. godine u selu Bršnu kraj Nikšića. Osnovnu školu i gimnaziju završio je u rodnom gradu. Fakultet političkih nauka — Odsjek „Sociologija” završio je u Sarajevu.
Prvo zapošljenje u Marksističkom centru „Nikola Kovačević”.
Učestvuje u pripremi knjige „Pod zastavom slobode” koja predstavlja spomenik revolucije Nikšićkog kraja. Bio je član Redakcije i zamjenik glavnog urednika, a prikupljao je podatke za Gradsku i Župsku opštinu.
Dvije godine je bio izvršni sekretar Opštinskog Komiteta SKJ Nikšić. Kao delegat učestvovao je na XIV kongresu SKJ.
Na prvim višestranačkim izborima u Crnoj Gori izabran je za odbornika i potpredsjednika Opštine Nikšić. Na toj funkciji proveo je osam godina.
Sa mjesta potpredsjednika opštine Nikšić prelazi u Zavod za zapošljavanje Crne Gore — Biro rada Nikšić, na mjesto direktora, gdje provodi 15 godina, do penzionisanja. Za vrijeme njegovog rukovođenja Biro rada postiže zapažene rezultate u zapošljavanju, što ih preporučuje za dobijanje Nagrade oslobođenja Nikšića.
Od 2012. godine predsjednik je OO UBNOR-a i antifašista Nikšića.
Paralelno sa obavljanjem ove značajne funkcija učestvuje i dalje nastavlja sa izdavačkom djelatnošću u izdanjima UBNORA Nikšić i SUBNORA Crne Gore.
Zapažen je njegov rad bio i u izviđačima Nikšića gdje je sedam godina bio predsjednik Opštinske organizacije.
Dugo godina bio je i u Bordovima i Odborima direktora Nikšićkih i Republičkih preduzeća.
Bio je i član Zajednice opština Crne Gore i član Predsjedništva Zajednice opština Srbije i Crne Gore.
Autor je knjiga „Da se ne zaboravi” i „Zaslužili su sjećanje”.
Nikšić
Vojo Kovačević
Nikšić
Brano Nikčević
Nikšić
Željko Zvicer
Nikšić
Jasmina Nikčević
Nikšić
Radovan Damjanović
Nikšić
Sonja Nikčević
Rođena 1962. godine u Nikšiću, gdje je stekla osnovno i srednje obrazovanje.
Diplomirala na Ekonomskom fakultetu u Podgorici.
Radila u Turizmu na rukovodećim poslovima.
Obavljala funkciju Predsjednice Skupštine Opštine Nikšić i funkciju Potpredsjednice Opštine Nikšić
Krajem 2024. godine stekla status penzionera.
Član predsjedništva UBNOR Nikšić.
Predsjednica UBNORa i antifašista Nikšić od 17. januara 2025. godine.
Član Glavnog odbora SUBNORa Crne Gore.
Petnjica
Faik Adrović
Petnjica
Safet Pljakić
Rođen je 08. 01. 1947. godine u Godočelju, opština Petnjica.
Osnovnu školu je završio u Petnjici, a srednju ekonomsku školu u Sarajevu 1966. godine, nakon toga i Višu ekonomsku školu, smjer komercijalni u Peći, 1976. godine.
Zaposlio se 1971. godine u Medicinskom centru Berane i radio sve do penzionisanja na mjestu šefa računovodstva. Posjeduje licencu glavnog računovođe.
Oženjen je, otac četvoro djece, koja su fakultetski obrazovana.
Bio je predsjednik mladih Petnjice i član Predsjedništva mladih Berana u dva mandata, član opštinske konferencije Saveza komunista Berana, biran za delagata za kongres savjeta mladih Crne Gore, u dva saziva, koji se održao u Titogradu ispred mladih Berana.
Takođe, bio je predsjednik Mjesne zajednice Godočelje u dva mandata, član opštinskog odbora DPS-a Berana u tri mandata, kao i delegat DPS-a na IV kongresu.
Od 23. janura 2015. godine do 2024. godine, bio je biran za sekretara UBNOR-a i antifašista, a nakon toga i za predsjednika UBNORA i antifašista Petnjica.
Plav
Amir Šahmanović
Pljevlja
Goran Čavić
Pljevlja
Velibor Mitrović
Pljevlja
Emina Brković
Plužine
Dragan Ružić
Plužine
Dobrilo Pavić
Podgorica
Zoran Bobo Raičević
Rođen u Gornjoj Gorici, Podgorica, 1945. godine. Osnovnu i srednju školu (Gimnazija „Slobodan Škerović”) završio je u Podgorici, a Ekonomski fakultet — smjer Opšte ekonomije, 1968. godine u Beogradu. Vojni rok odslužio je u Karlovcu i Mariboru.
Tokom srednjoškolskog i visokoškolskog obrazovanja bio je član i aktivista u Savezu omladine (predsjednik Školskog komiteta NO i član Sekretarijata Opštinskog komiteta NO Titograda), Studenskoj organizaciji (član Fakultetskog odbora Saveza studenata) i u SKJ (član Univerzitetske kontrolne komisije SK Beogradskog univerziteta).
Tri puta je učestvovao na omladinskim radnim akcijama na izgradnji Autoputa „Bratstvo-jedinstvo” (tri udarničke značke).
Kao diplomirani ekonomista od juna 1970. do februara 2006. godine na radu u Saveznom sekretarijatu za inostrane poslove SFR Jugoslavije (kasnije Ministarstvo inostranih poslova SRJ, odnosno Državne zajednice Srbija i Crna Gora). Tokom službovanja u ovom državnom organu (u centrali u Beogradu i u četiri diplomatsko-konzularna predstavništva, prošao je sva stručna zvanja, da bi u februaru 2006. godine sa mjesta direktora Direkcije — opunomoćenog ministra prešao na rad u Kabinet Gradonačelnika Podgorice u rangu savjetnika za međunarodnu saradnju. Penzionisan je septembra 2010. godine.
Po povratku u rodni grad (2006. godine) uključio se u rad UBNOR i antifašista Podgorice. Sve aktivnije prisustvo i svakodnevno angažovanje na operativnim poslovima UBNORA kvalifikovali su ga da bude predložen i, kasnije, izabran za potpredsjednika UBNORA Podgorica. Na VI I VII Kongresu SUBNORA Crne Gore biran je za člana Glavnog odbora. Član je Presjedništva SUBNORA Crne Gore.
Raičević potiče iz porodice u kojoj je generacijama unazad prisutna crnogorsko-partizanska vertikala. Svi članovi najuže porodice đeda Ilije su učesnici 13-julskog ustanka. Otac Vlado je istaknuti rukovodilac ratnih formacija partizanske vojske (komesar, a kasnije komandant Zetskog NOPO i komandant Prve crnogorske brigade KNOJ-a). Takođe, porodica majke Draginje opredijeljena je za partizanski pokret — njen brat poginuo je na Kupresu kao puškomitraljezac.
Oženjen je i ima 3 djece i 7 unučadi.
Podgorica
Borivoje Banović
Borivoje Banović je rođen na Cetinju 1940. godine.
Osnovnu školu pohađao je u Prekornici, Cetinju, Budvi i Kragujevcu. Završio je srednju tehničku školu „Nikola Tesla” u Beogradu, a diplomiraio na Višoj telekomunikacijskoj školi u Sarajevu.
Od 1962. do 1965. godine radi kao referent u Tehničkom sektoru PTT na Cetinju, odakle prelazi za rukovodioca tehničke službe PTT u Nikšiću.
Od 1970. do penzionisanja 1998. godine radi u Kombinatu alumnijuma Podgorica u sektorima pripreme investicija, održavanja i izgradnje. Obavio je i duže specijalizacije u Francuskoj, Njemačkoj i Holandiji.
Potiče iz crnogorski opredijeljenje porodice.
Otac Petar član je KPJ od 1932. godine. Bio je aktivni organizator i učesnik Belvedesrkih demonstracija 1936. g. Učesnik je NOB-e od 1941. godine. Kao ratni rukovodioc u sastavu 10. Crnogorske udarne brigade poginuo je u Piperimima decembra 1944. godine prilikom oslobađanja Podgorice. Majka Joke zlostavljana je tokom rata u zloglasnom zatvoru u Bogdanovom kraju. Takođe, kao pripadnici partizanskog pokreta tokom NOB život su izgubili stric, brat od strica i ujak, stari komunista.
Član je SUBNORA od 1948. godine (praktično od osnivanja) i posjeduje značku iz tog perioda po porodičnim zaslugama.
Predsjednik je UBNOR i antifašista Glavnog grada Podgorica od 2009. godine.
Na posljednja tri Kongresa SUBNORA CG biran je za člana Glavnog odbora. Član je Predsjedništva SUBNORA Crne Gore.
Oženjen je. Ima dvoje djece i četiri unuka.
Podgorica
Milojica Dakić
Mr Milojica Dakić je rođen 17. maja 1948. godine u Zemunu.
Osnovnu školu je pohađao u Titogradu i Dubrovniku, dok je Gimnaziju završio 1967. godine u Titogradu.
Diplomirao je na Ekonomskom fakultetu u Titogradu 1973. godine, a zvanje magistra ekonomskih nauka stekao je na matičnom fakultetu 1986. godine.
Karijeru je započeo 1975. godine, kao pripravnik u Narodnoj banci Crne Gore.
U periodu od 1977. godine do 1991. godine, obnašao je odgovorne funkcije u Narodnoj banci:
1985–1991 — Direktor Sektora za kreditno-monetarne poslove Narodne banke Crne Gore
1984–1985 — Direktor Odjeljenja kontrole u Narodnoj banci Crne Gore
1981–1984 — Savjetnik u Odjeljenju kontrole u Narodnoj banci Crne Gore
1978–1981 — Šef Odsjeka sredstava drustveno-politickih zajednica u Narodnoj banci Crne Gore
1977–1978 — Inspektor u Sektoru za kreditno-monetarne poslove u Narodnoj banci Crne Gore
Na poziciji viceguvernera Narodne banke Crne Crne Gore, odnosno Centralne banke Crne Gore, nalazio se u periodu od 1991–2001 godine, odnosno od 2010. do 2013. godine.
Funkciju generalnog direktora Centralne banke Crne Gore obnašao je u periodu od 2001. do 2010. godine.
Karijeru okončava na funkciji guvernera Centralne banke Crne Gore, koju je obavljao u periodu od 2013. do 2016. godine.
Članstvo u organima i organizacijama:
2016 — Član Akademskog savjeta makedonske Akademije za bankarstvo i informacione tehnologije sa mandatom od četiri godine
2001–2010 — Član Odbora za finansije u Privrednoj komori Crne Gore
1992–1996 — Član Komisije za ekonomsku politiku u Vladi Republike Crne Gore
1991–1995 — Član Komisije Savjeta guvernera Narodne banke Jugoslavije i Narodne banke Srbije i Crne Gore za kreditno-monetarni sistem
Članstvo u upravnim odborima:
2013–2016 — Centralna depozitarna agencija (CDA) — Predsjednik Odbora direktora
2006–2010 — DOO „Monteput”, Podgorica — član
2005–2006 — Fond za zastitu depozita Crne Gore — član
2000–2005 — Rudnik uglja Pljevlja — član
Projekti:
— Zakon o Centralnoj banci Crne Gore (Sl. list RCG, br. 52/00)
— Zakon o bankama (Sl. list RCG, br. 52/00)
— Zakon o zaštiti depozita (Sl. listRCG, br. 40/03)
— Zakon o tekućim i kapitalnim poslovima sa inostranstvom (Sl. list RCG, br. 45/05)
Naučni radovi: više naucnih radova objavljenih u jugoslovenskim časopisima: „Ekonomika udruženog rada” — Beograd, „ Poduzeće-Banka” — Zagreb, „Praksa” — Titograd, „Glasnik Privredne komore Crne Gore” — Titograd, „Journal of Central Banking Theory and Practice” — Centralna banka Crne Gore
Ostalo:
1975/76 — Završio Školu rezervnih intendantskih oficira. Rezervni kapetan JNA
1968–2013 — aktivno se bavio karate sportom. Nosilac 6. Dan majstorskog pojasa, savezni karate sudija, predsjenik Sudijske komisije Karate saveza Jugoslavije i Karate saveza Crne Gore, predsjednik Karate saveza Crne Gore 1995–1998.
2016 — član opštinske organizacije boraca i antifašista Glavnog grada. Na Kongresu 2017. godine, izabran za člana Predsjedništva SUBNORA Crne Gore. Na 7. Kongresu, 2023. godine, izabran za potpredsjednika SUBNORA Crne Gore.
Govori engleski jezik, a služi se francuskim.
Oženjen je i otac je troje djece.
Podgorica
Vjera Bojanić
Podgorica
Vojin Milošević
Podgorica
Milentije Đurović
Podgorica
Milivoje Raičević
Podgorica
Nikola Mališić
Podgorica
Čedomir Lješević
Podgorica
Julija Novaković
Podgorica
Ljubomir Pejović
Rožaje
Hidajet Dedejić
Rođen u Rožajama 19. 01. 1959. godine.
Osnovnu i srednju školu završio u Rožajama, prvi stepen Pravnog fakulteta završio u Kragujevcu, diplomirao na Pravnom fakultetu u Prištini.
Službovao u Osnovnom tužilastvu i Osnovnom sudu u Rožajama, sekretar Skupštine Opštine Rožaje, savjetnik predsjednika Opštine Rožaje za pravna pitanja u dva mandata, od 09. 02. 2009. godine do 08. 08. 2025. godine radio na poslovima ovlašćenog službenika za vođenje prekršajnog postupka u CB Bijelo Polje, Berane i Rožaje, gde je i penzionisan 08. 08. 2025. godine.
Porodičan čovjek, suprug i otac petoro djece.
Šavnik
Vuk Karadžić
Rođen 10. decembra 1950. godine u selu Strugu, opština Šavnik. Osnovnu školu je završio u rodnom mjestu. Gimnaziju je završio u Nikšiću, studije takođe u Nikšiću na Filozofskom fakultetu i diplomirao na grupi Srpsko-hrvatski jezik i književnost i Nastavnika razredne nastave na istom fakultetu. Oženjen, ima suprugu, petoro đece i dvoje unučadi. Po nacionalnosti Crnogorac.
U junu 1974. godine postao je član SKJ, a u novembru iste godine odlazi na služenje vojnog roka u Beograd, učestvuje na Paradi pobjede 15. maja 1975. godine, a 4. jula za Dan borca dobija značku primjeran vojnik.
Nakon odsluženja vojnog roka vraća se u rodno selo i počinje da radi kao učitelj.
Učesnik je društveno-političkog života u opštini. U više saziva bio je delegat i odbornik u SO Šavnik.
Godine 1985. izabran je za predsjednika OK SK Šavnik, a u junu 1986. godine je kao delegat učestvovao u radu 13. Kongresa SKJ.
U februaru 1999. godine učiteljski poziv zamjenjuje funkcijom direktora JU OŠ „Bogdan Kotlica” u Boanu i na toj funkciji provodi dva mandata, od februara 1999. do juna 2007. U tom periodu je dobio najveće opštinsko priznanje — „Nagrada oslobođenja Šavnika 22. jul”. U periodu mandata direktora škole obavljao funkciju predsjednika opštinskog Crvenog krsta.
U junu 2007. godine je izabran na funkciju predsjednika OO DPS-a Šavnik, ovu dužnost obavlja dva mandata. U tom periodu dva puta biran za člana OO DPS-a Crne Gore.
Bio odbornik u SO Šavnik u više mandata i kao volonter obavljao funkciju predsjednika SO Šavnik.
Od 2015. godine do penzionisanja u septembru 2020. godine radio je kao sekretar OO DPS-a Šavnik.
Porodičan je čovjek, ima suprugu i petoro odrasle djece. Po nacionalnosti je Crnogorac, a po vjeroispovijesti ateista.
Od juna 2022. godine je u drugom mandatu predsjednika UBNOR-a i antifašista Šavnik. Član je GO SUBNOR-a i antifašista Crne Gore.
Šavnik
Jakić Slavko
Tivat
Jovanka Vujačić
Ulcinj
Ivo Bevenja
Žabljak
Dragan Bojović
Žabljak
Dragomir Gajo Vojinović
Rođen je 13. 09. 1939. godine u selu Razvršje Opština Žabljak. Po završetku II svjetskog rata sa roditeljima, kao kolonisti, odlaze u Bačko Dobro polje, đe biva upisan u prvi razred osnovne škole. Nostalgija za rodnim krajem bila je jača i u proljeće 1946. godine vraća se u rodno Razvršje. Po dolasku đed ga upisuje na nastavak osmogodišnjeg školovanja u školi u Žabljaku. Nevolje i nedaće ga prate kroz djetinstvo pa tako rano ostaje bez oca i biva primoran da napušti ostatak školovanja za rad ostalih šestoro braće i sestara.
Na porodičnom imanju ostaje sve do 1959. godine kada odlazi na osluženje vojnog roka u Prištinu. U vojsci se ističe kao sportista a i kao odgovoran i požrtvovan mladić, učestvuje u brojnim aktivnostima ali jedno od najdražih priznanja mu je u tom periodu medalja „ najbolji strijelac”.
Po završetku vojnog roka vraća se u Žabljak i posle izvjesnog vremena dobija zaposlenje u bioskopu. Uslovljen radnim mjestom upisuje i završava tehničku školu — smjer kinoaparate i sa tim zvanjem i završava svoj radni vijek. U jednom periodu od šest godina je bio i direktor Kulturnog centra u Žabljaku.
Veliki doprinos u toku svoje karijere ostvario je u javnom, kulturnom, sportskom a u jednom periodu i političkom životu našeg malog grada a i države Crne Gore. Ovom prilikom pomenućemo najznačajnije:
Svoj sportski život počeo je mnogo ranije nego što je pošao na odsluženje vojnog roka da bi ga nastavio u narednih tridesetak godina a i u takoreći penzionerskim danima. Učesnik je mnogobrojnh takmičenja u nordijskom trčanju od Delnica, Mrkopolja, Igmana, Durmitor, Vučja, Rožaja, Kolašina, Zlatibora pa sve do Mavrova i Šar planine. Brojne su medalje i priznanja koja je osvojio na ovim takmičenjima. Svoj sportski život nastavio je i kao trener prvo u PSD „Durmitoru” a potom i kao selektor crnogorske reprezentacije. U penzionerskim danima bio je aktivni učesnik susreta veterana, kao član kluba veterana sa Žabljaka.
U periodu svoje mladosti, značajno je naglasiti da je bio dva puta učesnik „sleta” povodom 25. maja dana mladosti i rođendana druga Tita. U tom vremenu se ta manifestacija računala kao jedna od najznačajnih i najradosnijih događaja u staroj Jugoslaviji, a na učešću je mogao biti samo istaknuti član zajednice. Takođe je i dva puta učesnik radnih akcija na izgradnji autoputa „Brastvo i jedinstvo”.
Značajno je napomenuti da je u svojoj karijri bio i dobrovoljni davaoc krvi. Ukupno je donirao 76 puta svoju krv u raznim akcijama i ličnim potrbama pojedinaca. Za te zasluge je i odlikovan Zlatnom plaketom Crvenog krsta Crne Gore. Dugo godina je i načelnik izviđačkog odreda Danilo Jauković, dugogodišnji član kulturno umjetničkog društva Radoje Dakić Brko, presjednik Crvenog krsta Žabljak a bio je i istaknuti politički aktivista. Takođe treba reći i da je dugogodišnji presjednik Udruženja antifašista Žabljaka.
Od priznanja za svoj rad i zalaganje uvijek je isticao: Zlatnu značku povodom 50 godina Smučarskog saveza Jugoslavije, Udarničku značku sa autoputa „ Brastvo jedinstvo”, Zlatnu značku rezervnih vojnih starješina, Zlatnu značku Olimpijskog komiteta Crne Gore, Značku SUBNOR-a i Plaketu za životno djelo i doprinos u očuvanju antifašističkih vrijednosti od SUBNOR-a Crne Gore.
Opštinski odbori
Bar
E-mail: ubnora@t-com.me
Tel.: 030 314 743
Đuro Marković
Đuro N. Marković (Sotonići, 24. januar 1942.), društveni radnik; predsjednik Odbora Mjesne zajednice Crmnica u više mandata, odbornik Demokratske partije socijalista u Skupštini opštine Bar i član Izvršnog odbora DPS u Baru.
Industrijsko-tehničku školu završio je 1960/61. na Cetinju, nakon čega se zaposlio u Elektro Bar-u. Od 1963. radi u Elektroposlovnici u Virpazaru, gdje je bio dugogodišnji poslovoda i šef, istakavši se u radu na elektrifikaciji Crmnice, Šestana i Krajine. Značajno je doprinio otklanjanju posljedica zemljotresa 1979. na elektroenergetskom sistemu u Crmnici i za taj rad je nagrađivan i odlikovan. Tokom njegovog rada na mjestu predsjednika MZ, Crmnica je ostvarila privredni napredak. Jedan je od organizatora tradicionalnog Festivala vina i ukljeve na Virpazaru (za koji se zalaže da bude izdignut na međunarodni nivo), Crmničkih sportskih igara, sportske manifestacije Crmničkog kupa prijateljstva, kao i u aktivnostima na zaštiti crmničkog priobalja Nacionalnog parka. Posebno se angažuje i na promociji crmničkih brendova, turizma i registraciji vinskih podruma u Crmnici. U radu na razvojnim planovima (tereni za golf i dr.) i promociji potencijala Crmnice upoznavao je diplomate, druge javne ličnosti i strane preduzetnike. S vinogradarima i vinarima Crmnice boravio je 2009. na edukaciji u vinogradarskom području Bordoa. Bavi se proizvodnjom vina i rakije.
Dobitnik je nagrade „Oslobođenje Bara 24. novembar” koja se tradicionalno dodjeljuje svakih pet godina. Od 2015. godine obavlja dužnost predsjednika Udruženja boraca NOR-a i antifašista Bara, a ujedno je i član Predsjedništva Saveza udruženja boraca NOR-a i antifašista Crne Gore. Svojim dugogodišnjim angažmanom, posvećenošću njegovanju antifašističkih vrijednosti i aktivnim učešćem u radu organizacije, dao je značajan doprinos očuvanju istorijskog pamćenja i afirmaciji slobodarskih tradicija na lokalnom i državnom nivou.
Bijelo Polje
E-mail: baliczehra@gmail.com
Tel.: 067 807 254
Zehra Balić
Zehra Balić je rođena 14.01. 1977. godine u Bijelom Polju.
Osnovnu školu i gimnaziju završila u Bijelom Polju.
Diplomirala na Prirodno-matematičkom fakultetu u Podgoici 2002. godine i stekla zvanje diplomirani biolog.
Magistarske studije završila 2018. godine, takođe na Prirodno-matematičkom fakultetu.
Zaposlena kao profesor biologije u JU OŠ „Marko Miljanov” u Bijelom Polju.
Budva
E-mail: vukasin.budva@gmail.com
Tel.: 069 030 041
Vukašin Marković
Vukašin Marka Marković, predsjednik UBNOR i antfašista Opštine Budva, izabran na sjednici Skupštine 23. oktobra 2023. godine.
Rođen je 25. septembra 1948. godine u Smederevu.
Po nacionalnosti je Crnogorac i ima crnogorsko državljanstvo.
Diplomirani pravnik.
Oženjen, ima četvoro djece, dvije ćerke i dva sina.
Penzioner od 2. febuara 2012. god.
Glavne aktivnosti i odgovornosti:
— Sekretar Skupštine Opštine Budva;
— Direktor Poreske uprave Opštine Budva;
— VD načelnik za Urbanizam Opštine Budva;
— Izvršni direktor preduzeća Montenegropromet doo, Budva;
— Izvršni direktor preduzeća BSP doo opštine Budva.
Cetinje
E-mail: ubnora.ct@gmail.com
Tel.: 069 016 654
Borislav Pravilović
Borislav Boro Pravilović rođen je 05. 02. 1960. godine na Cetinju, od oca Bogdana i majke Ljubice rođene Jablan. Osnovnu školu i Gimnaziju završio je na Cetinju. Diplomirao je na Elektrotehničkom fakultetu u Titogradu (Podgorica) na smjeru Elektroenergetike. Od 1990. do 1994. godine angažovan je kao član Izvršnog odbora SO Prijestonice Cetinje zadužen za komunalnu djelatnost.
Prethodno je radio kao profesor predmeta elektro struke i matematike u Obrazovnom centru na Cetinju.
Vrlo kratko je radio u Elektroindustriji „Obod” na Cetinju kao rukovodilac elektroenergetike.
Od 1994. godine do 2016. godine angažovan je u Elektroprivredi Crne Gore (EPCG) na raznim poslovima, kao tehnički direktor i izvršni direktor u Elektrodistribuciji Cetinje, kao i direktor Direkcije za tarife i odnose sa državnim institucijama.
Poslije odvajanja distributivnog sektora od Elektroprivrede Crne Gore 2016 godine i formiranja posebnog nezavisnog preduzeća „Cedis” doo Podgorica, radi u sektoru za upravljanje mrežom na poslovima šefa službe, kao i na poslovima Glavnog inženjera za planiranje i analizu rada mreže gdje je i danas zaposlen.
Bio je i predsjednik Borda direktora „Vodovod i kanalizacija” doo Cetinje u dva mandata.
U navedenom periodu obavljao je još niz funkcija u vanprivredi, a bio je značajno angažovan u društveno-političkom radu na Cetinju.
Bio je predsjednik RK „Lovćen” sa Cetinja i član Upravnog odbora Rukometnog saveza Crne Gore, kao i odbornik u SO Prijestonice Cetinje u više mandata.
Član je Glavnog odbora „SUBNOR-a i Antifašista” Crne Gore i predjednik „UBNOR-a i Antifašista” Prijestonice Cetinje.
Oženjen je, otac dvoje djece.
Živi na Cetinju.
Danilovgrad
E-mail: borci@t-com.me
Tel.: 067 585 107
Božidar Brajović
Rođen je u Danilovgradu, 8. januara 1959. godine.
Po narodnosti je Crnogorac.
Vojni je penzioner.
U toku aktivnog života i rada bavio se dobrovoljnim omladinskim i društvenim radom i aktivnostima.
Završio je višu PA u Nikšiću, u zvanju nastavnika i višu vojnu artiljerijsku školu u Zadru.
Radni vijek proveo je kao oficir JNA.
Predśednik je UBNORA i antifašista Danilovgrada od 2018. godine i Vojnih penzionera i u užem rukovodstvu je i na nivou republičkih organizacija.
Po penzionisanju bavi se porodičnim biznisom.
Oženjen je i ima sina i kćerku i petoro unučadi.
Sa porodicom živi u Danilovgradu.
Kolašin
E-mail: darko.bulat80@gmail.com
Tel.: 068 031 392
Darko Bulatović
Darko Bulatović rođen je 1953. godine u Kolašinu.
Po zanimanju je elektro-mašinski inženjer.
Radno iskustvo je sticao u Elektroprivredi, ZJŽ, ŽTO Titograd, SIZ-a Stambeno komunalne delatnosti, Stambeno komunalnom preduzeću i šumarstvu, uglavnom na rukovodećim mjestima.
Pored toga, značajan doprinos društveno-političkom životu Crne Gore dao je kroz učešće, članstvo i rad u značajnim organima, kao Predsjednik Vijeća u SO Kolašin i član Predsjedništva iste.
Zapažene rezultate ostvario je i u sportu, dajući doprinos kao predsjednik Planinarsko-smučarskog društva u Kolašinu, predsjednik lovačkog društva i član Predsedništva LS CG i LS Jugoslavije, direktor nordijske smučarske selekcije Jugoslavije.
Danas se uspješno bavi turizmom, kao vlasnik i direktor turističkog preduzeća „Vila Jelka”, koje je dobitnik najvećih crnogorskih, međunarodnih, evropskih i svjetskih priznanja za rad na aktivnoj i ekskluzivnoj turističkoj ponudi.
Danas je turistički radnik, penzioner i predsjednik UBNOR-a i antifašista Kolašin.
Kotor
E-mail: j.becir@crnogorskaplovidba.com
Tel.: 067 328 048
Jovo Bećir
Rođen 28. 01. 1947. u selu Poda-Njeguši, Opština Cetinje, od oca Mila i majke Krste (Kiće), rođene Perović iz Žanjeva Dola.
Osnovnu školu završio je u Čavorima 1957. godine, osmogodišnju školu u Radanovićima 1961, a Pomorsku školu, brodostrojarski smjer, 1965. godine u Kotoru.
Višu Pomorsku školu, brodostrojarski smjer, završio je 1976, a Fakultet za pomorstvo, organizaciono-eksploatacioni smjer, 1986. godine u Kotoru.
Pomorsku karijeru započeo je 17. 08. 1965. ukrcajem na brod MB BOKA, u svojstvu asistenta stroja, vlasništvo Jugoslovenske Oceanske Plovidbe iz Kotora, u luci Split, a završio 5. 01. 1989. na brodu MV KUMANOVO sudarom sa MT Massira, na udaljenosti 300 nautičkih milja od Gibraltara prema Atlantskom Okeanu.
Tokom plovidbe prošao je sva zvanja na brodovima u rangu od asistenta stroja (pripravnika) do upravitelja stroja i sva školovanja i ispite koji su bili potrebni za ta zvanja.
Bio je jedan od najmlađih upravitelja stroja ondašnje jugoslovenske trgovačke mornarice, u zvanju v. d. Upravitelja stroja.
Godine 1989. godine napušta plovidbu, nakon potonuća broda MV KUMANOVO, u kome je aktivno učestvovao, spašavajući 22 člana posade broda.
Od 1989. godine radi u Tehničkom swktoru Jugooceanije, kao tehnički inspektor.
Godine 1992. odlazi na Maltu kao tehnički rukovodilac „Milena Ship Management”, ex Jugooceanija do 1993. godine.
Član SKJ od 1967. godine.
Služio je vojni rok u JNA u Somboru 1974/1975 godine.
Bio je sekretar SK Jugooceanije od 1990. do 1994. godine, član Opštinskog Komiteta SK Kotor, odbornik u Vijeću rada Skupštine Opštine Kotor, te odbornik u SO na prvim višestranačkim izborima i član Kriznog štaba, tokom ratnih zbivanja, Opštine Kotor.
Bio je prvi predsjednik Upravnog odbora preduzeća „Luka Kotor” A. D. Kotor, te član UO kotorske gimnazije, Industrije kliznih ležaja i po drugi put „Luka Kotor” A. D. Kotor
Učestvovao je u svim pozitivnim promjenama Jugooceanije tokom ranih devedesetih godina prošloga vijeka (izbor rukovodećeg kadra, povećanje deviznog dodatka pomorcima i dr.)
Vodio je radne akcije na proširenju i asfaltiranju puta te elektrifikaciji sela Njeguškog Podvršja.
Godine 1994. odlazi na rad u Grčku, te obavlja dužnosti tehničkog inspektora, tehničkog direktora i rukovodioca flote brodova za čvrste i rasute terete i ostaje do 2007. godine.
Od 2007 do 2009 radi kao tehnički inspektor u BNAVI MONTENEGRO.
Od 2013. do 2022. godine rukovodilac je Tehničkog sektora Crnogorske Plovidbe AD Kotor, od tada do danas je tehnički savjetnik u istoj kompaniji.
Predsjednik je UBNOR-a i antufašista Kotor od 2015. godine, član Predsjedništva i Glavnog Odbora SUBNORA Crne Gore.
Sa suprugom Ljubinkom izrodio je četvoro djece, kćerke Jelenu, Milanku, Ivanku i sina Bojana.
Mojkovac
E-mail: milic.vidakovic@gmail.com
Tel.: 067 285 128
Slavenko Blažević
Rođen je 27. 08. 1970. godine u Mojkovcu, gdje je stekao osnovno i srednje obrazovanje.
Završio je Fakultet za pomorstvo u Kotoru i dobio zvanje diplomirani inženjer pomorstva.
Radni vijek započeo je u državnom preduzeću „Jugoslavija” — Kotor, na poslovima organizacije i upravljanja.
Od 1999. god. zaposlen je u Zavodu za statistiku Crne Gore (Monstat) na mjestu samostalnog savjetnika.
U periodu od 2010. do 2018. godine obavljao je funkciju predsjednika Skupštine u Opštini Mojkovac, u 2 mandata.
Od 2018. do 2022. godine obavljao je funkciju potpredsjednika SO Mojkovac.
Nikšić
E-mail: subnor.nk@gmail.com
Tel.: 040 212 487
Sonja Nikčević
Rođena 1962. godine u Nikšiću, gdje je stekla osnovno i srednje obrazovanje.
Diplomirala na Ekonomskom fakultetu u Podgorici.
Radila u Turizmu na rukovodećim poslovima.
Obavljala funkciju Predsjednice Skupštine Opštine Nikšić i funkciju Potpredsjednice Opštine Nikšić
Krajem 2024. godine stekla status penzionera.
Član predsjedništva UBNOR Nikšić.
Predsjednica UBNORa i antifašista Nikšić od 17. januara 2025. godine.
Član Glavnog odbora SUBNORa Crne Gore.
Petnjica
E-mail: pljaka@gmail.com
Tel.: 069 826 975
Safet Pljakić
Rođen je 08. 01. 1947. godine u Godočelju, opština Petnjica.
Osnovnu školu je završio u Petnjici, a srednju ekonomsku školu u Sarajevu 1966. godine, nakon toga i Višu ekonomsku školu, smjer komercijalni u Peći, 1976. godine.
Zaposlio se 1971. godine u Medicinskom centru Berane i radio sve do penzionisanja na mjestu šefa računovodstva. Posjeduje licencu glavnog računovođe.
Oženjen je, otac četvoro djece, koja su fakultetski obrazovana.
Bio je predsjednik mladih Petnjice i član Predsjedništva mladih Berana u dva mandata, član opštinske konferencije Saveza komunista Berana, biran za delagata za kongres savjeta mladih Crne Gore, u dva saziva, koji se održao u Titogradu ispred mladih Berana.
Takođe, bio je predsjednik Mjesne zajednice Godočelje u dva mandata, član opštinskog odbora DPS-a Berana u tri mandata, kao i delegat DPS-a na IV kongresu.
Od 23. janura 2015. godine do 2024. godine, bio je biran za sekretara UBNOR-a i antifašista, a nakon toga i za predsjednika UBNORA i antifašista Petnjica.
Podgorica
E-mail: udruzenjeboraca@t-com.me
Tel.: 020 245 094
Borivoje Banović
Borivoje Banović je rođen na Cetinju 1940. godine.
Osnovnu školu pohađao je u Prekornici, Cetinju, Budvi i Kragujevcu. Završio je srednju tehničku školu „Nikola Tesla” u Beogradu, a diplomiraio na Višoj telekomunikacijskoj školi u Sarajevu.
Od 1962. do 1965. godine radi kao referent u Tehničkom sektoru PTT na Cetinju, odakle prelazi za rukovodioca tehničke službe PTT u Nikšiću.
Od 1970. do penzionisanja 1998. godine radi u Kombinatu alumnijuma Podgorica u sektorima pripreme investicija, održavanja i izgradnje. Obavio je i duže specijalizacije u Francuskoj, Njemačkoj i Holandiji.
Potiče iz crnogorski opredijeljenje porodice.
Otac Petar član je KPJ od 1932. godine. Bio je aktivni organizator i učesnik Belvedesrkih demonstracija 1936. g. Učesnik je NOB-e od 1941. godine. Kao ratni rukovodioc u sastavu 10. Crnogorske udarne brigade poginuo je u Piperimima decembra 1944. godine prilikom oslobađanja Podgorice. Majka Joke zlostavljana je tokom rata u zloglasnom zatvoru u Bogdanovom kraju. Takođe, kao pripadnici partizanskog pokreta tokom NOB život su izgubili stric, brat od strica i ujak, stari komunista.
Član je SUBNORA od 1948. godine (praktično od osnivanja) i posjeduje značku iz tog perioda po porodičnim zaslugama.
Predsjednik je UBNOR i antifašista Glavnog grada Podgorica od 2009. godine.
Na posljednja tri Kongresa SUBNORA CG biran je za člana Glavnog odbora. Član je Predsjedništva SUBNORA Crne Gore.
Oženjen je. Ima dvoje djece i četiri unuka.
Rožaje
E-mail: borcirozaje@gmail.com
Tel.: 068 825 656
Hidajet Dedejić
Rođen u Rožajama 19. 01. 1959. godine.
Osnovnu i srednju školu završio u Rožajama, prvi stepen Pravnog fakulteta završio u Kragujevcu, diplomirao na Pravnom fakultetu u Prištini.
Službovao u Osnovnom tužilastvu i Osnovnom sudu u Rožajama, sekretar Skupštine Opštine Rožaje, savjetnik predsjednika Opštine Rožaje za pravna pitanja u dva mandata, od 09. 02. 2009. godine do 08. 08. 2025. godine radio na poslovima ovlašćenog službenika za vođenje prekršajnog postupka u CB Bijelo Polje, Berane i Rožaje, gde je i penzionisan 08. 08. 2025. godine.
Porodičan čovjek, suprug i otac petoro djece.
Šavnik
E-mail: karadzic.milica@gmail.com
Tel.: 069 032 761
Vuk Karadžić
Rođen 10. decembra 1950. godine u selu Strugu, opština Šavnik. Osnovnu školu je završio u rodnom mjestu. Gimnaziju je završio u Nikšiću, studije takođe u Nikšiću na Filozofskom fakultetu i diplomirao na grupi Srpsko-hrvatski jezik i književnost i Nastavnika razredne nastave na istom fakultetu. Oženjen, ima suprugu, petoro đece i dvoje unučadi. Po nacionalnosti Crnogorac.
U junu 1974. godine postao je član SKJ, a u novembru iste godine odlazi na služenje vojnog roka u Beograd, učestvuje na Paradi pobjede 15. maja 1975. godine, a 4. jula za Dan borca dobija značku primjeran vojnik.
Nakon odsluženja vojnog roka vraća se u rodno selo i počinje da radi kao učitelj.
Učesnik je društveno-političkog života u opštini. U više saziva bio je delegat i odbornik u SO Šavnik.
Godine 1985. izabran je za predsjednika OK SK Šavnik, a u junu 1986. godine je kao delegat učestvovao u radu 13. Kongresa SKJ.
U februaru 1999. godine učiteljski poziv zamjenjuje funkcijom direktora JU OŠ „Bogdan Kotlica” u Boanu i na toj funkciji provodi dva mandata, od februara 1999. do juna 2007. U tom periodu je dobio najveće opštinsko priznanje — „Nagrada oslobođenja Šavnika 22. jul”. U periodu mandata direktora škole obavljao funkciju predsjednika opštinskog Crvenog krsta.
U junu 2007. godine je izabran na funkciju predsjednika OO DPS-a Šavnik, ovu dužnost obavlja dva mandata. U tom periodu dva puta biran za člana OO DPS-a Crne Gore.
Bio odbornik u SO Šavnik u više mandata i kao volonter obavljao funkciju predsjednika SO Šavnik.
Od 2015. godine do penzionisanja u septembru 2020. godine radio je kao sekretar OO DPS-a Šavnik.
Porodičan je čovjek, ima suprugu i petoro odrasle djece. Po nacionalnosti je Crnogorac, a po vjeroispovijesti ateista.
Od juna 2022. godine je u drugom mandatu predsjednika UBNOR-a i antifašista Šavnik. Član je GO SUBNOR-a i antifašista Crne Gore.
Žabljak
E-mail: borci@t-com.me
Tel.: 069 201 491
Dragomir Gajo Vojinović
Rođen je 13. 09. 1939. godine u selu Razvršje Opština Žabljak. Po završetku II svjetskog rata sa roditeljima, kao kolonisti, odlaze u Bačko Dobro polje, đe biva upisan u prvi razred osnovne škole. Nostalgija za rodnim krajem bila je jača i u proljeće 1946. godine vraća se u rodno Razvršje. Po dolasku đed ga upisuje na nastavak osmogodišnjeg školovanja u školi u Žabljaku. Nevolje i nedaće ga prate kroz djetinstvo pa tako rano ostaje bez oca i biva primoran da napušti ostatak školovanja za rad ostalih šestoro braće i sestara.
Na porodičnom imanju ostaje sve do 1959. godine kada odlazi na osluženje vojnog roka u Prištinu. U vojsci se ističe kao sportista a i kao odgovoran i požrtvovan mladić, učestvuje u brojnim aktivnostima ali jedno od najdražih priznanja mu je u tom periodu medalja „ najbolji strijelac”.
Po završetku vojnog roka vraća se u Žabljak i posle izvjesnog vremena dobija zaposlenje u bioskopu. Uslovljen radnim mjestom upisuje i završava tehničku školu — smjer kinoaparate i sa tim zvanjem i završava svoj radni vijek. U jednom periodu od šest godina je bio i direktor Kulturnog centra u Žabljaku.
Veliki doprinos u toku svoje karijere ostvario je u javnom, kulturnom, sportskom a u jednom periodu i političkom životu našeg malog grada a i države Crne Gore. Ovom prilikom pomenućemo najznačajnije:
Svoj sportski život počeo je mnogo ranije nego što je pošao na odsluženje vojnog roka da bi ga nastavio u narednih tridesetak godina a i u takoreći penzionerskim danima. Učesnik je mnogobrojnh takmičenja u nordijskom trčanju od Delnica, Mrkopolja, Igmana, Durmitor, Vučja, Rožaja, Kolašina, Zlatibora pa sve do Mavrova i Šar planine. Brojne su medalje i priznanja koja je osvojio na ovim takmičenjima. Svoj sportski život nastavio je i kao trener prvo u PSD „Durmitoru” a potom i kao selektor crnogorske reprezentacije. U penzionerskim danima bio je aktivni učesnik susreta veterana, kao član kluba veterana sa Žabljaka.
U periodu svoje mladosti, značajno je naglasiti da je bio dva puta učesnik „sleta” povodom 25. maja dana mladosti i rođendana druga Tita. U tom vremenu se ta manifestacija računala kao jedna od najznačajnih i najradosnijih događaja u staroj Jugoslaviji, a na učešću je mogao biti samo istaknuti član zajednice. Takođe je i dva puta učesnik radnih akcija na izgradnji autoputa „Brastvo i jedinstvo”.
Značajno je napomenuti da je u svojoj karijri bio i dobrovoljni davaoc krvi. Ukupno je donirao 76 puta svoju krv u raznim akcijama i ličnim potrbama pojedinaca. Za te zasluge je i odlikovan Zlatnom plaketom Crvenog krsta Crne Gore. Dugo godina je i načelnik izviđačkog odreda Danilo Jauković, dugogodišnji član kulturno umjetničkog društva Radoje Dakić Brko, presjednik Crvenog krsta Žabljak a bio je i istaknuti politički aktivista. Takođe treba reći i da je dugogodišnji presjednik Udruženja antifašista Žabljaka.
Od priznanja za svoj rad i zalaganje uvijek je isticao: Zlatnu značku povodom 50 godina Smučarskog saveza Jugoslavije, Udarničku značku sa autoputa „ Brastvo jedinstvo”, Zlatnu značku rezervnih vojnih starješina, Zlatnu značku Olimpijskog komiteta Crne Gore, Značku SUBNOR-a i Plaketu za životno djelo i doprinos u očuvanju antifašističkih vrijednosti od SUBNOR-a Crne Gore.
Dosadašnji predsjedici
Blažo Jovanović
Mandat: 1948–
Blažo Jovanović (Podgorica, 1907 — Igalo, 1974) — političar, prvi predsjednik Vlade NR Crne Gore, Glavnog odbora Saveza boraca Crne Gore i predsjednik Narodne skupštine Crne Gore.
Studirao je pravo u Beogradu i Zagrebu, gdje je diplomirao 1931. godine. Član je KPJ od 1924. godine, sekretar MK KPJ za Pipere (1928–1931), potom sekretar OK u Varaždinu do 1934. godine, te rukovodilac PK SKOJ-a za Crnu Goru do 1936. kada je postavljen za sekretara OK KPJ za Podgoricu. Iste godine postaje član PK KPJ za Crnu Goru, Boku, Sandžak i Kosovo i Metohiju, a 1938. povjerenik CK KPJ za Crnu Goru. Na VIII pokrajinskoj konferenciji 1940. izabran za organizacionog sekretara PK KPJ. Bio je sekretar Inicijativnog odbora u Belvederskim demonstracijama 1936. godine, rukovodio štrajkom građevinskih radnika 1937. i monopolskih radnika 1939. u Podgorici. Bio je i predsjednik Glavnog odbora Stranke radnog naroda za Crnu Goru i jedan od urednika njenog lista „Glas Crne Gore”. Učestvovao je na Majskom savjetovanju KPJ u Zagrebu 1941. i na svim savjetovanjima u Crnoj Gori na kojima su vršene pripreme za oružanu borbu protiv okupatora. Imao je i članstvo u Vojnoj komisiji pri PK KPJ, a bio je i član Privremene vrhovne komande nacionalno-oslobodilačkih trupa za Crnu Goru, Boku i Sandžak. U jesen 1941. uz dužnost organizacionog sekretara PK KPJ, postao je i član Glavnog štaba partizanskih odreda za Crnu Goru i komandant Zetskog partizanskog odreda. Učestvovao je i u pripremama i radu Skupštine crnogorskih rodoljuba u Ostrogu, 8. februara 1942. na kojoj je izabran NOO za Crnu Goru i Boku. U aprilu 1942. imenovan za zamjenika političkog komesara Glavnog štaba, zadužen za partijski rad u partizanskim odredima. U junu 1942. postao je zamjenik političkog komesara Pete proleterske (crnogorske) brigade. Kao opunomoćeni delegat CK KPJ, odlazi u septembru 1942. u Albaniju, gdje pomaže u pripremi Prve konferencije KP Albanije. Vratio se u domovinu u maju 1943. i ubrzo postaje politički sekretar PK KPJ za Crnu Goru i na toj dužnosti ostaje dvije decenije. Učestvuje u formiranju Zemaljsko antifašističko vijeće narodnog oslobođenja (ZAVNO) Crne Gore i Crnogorske antifašističke skupštine narodnog oslobođenja (CASNO). Bio je prvi predsjednik Vlade NR Crne Gore (1945–1953), predsjednik Narodne skupštine NR Crne Gore (1954–1962). Politički je sekretar KP, odnosno SK CG do 1963. godine i prvi je predsjednik Glavnog odbora Socijalističkog saveza radnog naroda Crne Gore i Glavnog odbora Saveza boraca Crne Gore. Od 1963. do 1975. godine, bio je predsjednik Ustavnog suda Jugoslavije. Jula 1971. godine izabran je u Izvršni komitet Svjetske organizacije pravnika „Svjetski mir putem prava”. Bio je general-major u rezervi i nosilac je Ordena narodnog heroja i više drugih odlikovanja. Umro je 4. februara 1976. godine u Igalu, a sahranjen je u Titogradu.
Savo Brković
Vlado Božović
Vlado Strugar
Dušan Asanović
Drago Stojović
Milo Boričić
Luka Koprivica
Mihailo Tiodorović
Vlado Kapičić
Dušan Đurović
Boško Golović
Andrija Nikolić
