Nakon Podgoričke skupštine, kada je Crna Gora, stara država silom izbrisana sa karte svijeta, među njenim stanovništvom raslo je nezadovoljstvo, kako zbog ukidanja državotvornosti tako zbog teškog materijalnog položaja i potpune obespravljenosti Crne Gore u novoj državnoj zajednici.
To je rezultiralo brojnim skupovima nezadovoljstva, koja su posebno došla do izražaja na Belvederu, o čemu je hroničar zapisao: „Prema Cetinju, u noći između 25. i 26. juna, kretali su se ljudi iz sela barskog, podgoričkog, danilovgradskog, cetinjskog i kotorskog sreza, krećući se glavnom cestom Rijeka — Cetinje. Njihov broj se kretao od 500–600 ljudi, kako se tvrdi u izvještaju bana Sočice, do 2.000, koliko je tvrdio Blažo Jovanović.
Na Belvederu, koji je bio zborno mjesto, sačekala ih je policija i žandarmerija. Predśednik cetinjske opštine i dr Ivo Jovićević su pokušali da obustave demonstracije, ali su bili izviždani. Udovoljeno je demonstrantima da se formira delegacija koju će primiti ban i izabrana je delegacija od 13 članova, na čelu sa Stojanom Špadijerom. Delegaciju je primio policijski načelnik Arso Petrović, a zatim ban Mujo Sočica. Ban je stavio do znanja da im neće biti dozvoljen ulazak u Cetinje.
Demonstranti su odlučili da protest održe na Belvederu, na kojem su Stojan Špadijer i Mirko Vešović održali govore. Treći govornik je bio Bogdan Ivanović, član KPJ, koji je pročitao rezoluciju pisanu od strane Pokrajinskog komiteta.
Poslije odluke da se novi zbor održi u Podgorici, demonstranti su počeli da se razilaze. U tom momentu neko od demonstranata je pucao u vazduh, nakon čega su policija i žandarmi počeli pucati na demonstrante. Ubijeno je šest demonstranata, — Stevo Vujović, Jovan Šofranac, Marko Jovićević, Šunja Vukmirović, Ilija Ražnjatović i Niko Petričević, dok je prema službenim izvorima ranjeno 16 lica, koji su prevezeni u cetinjsku bolnicu Danilo I.
Na Cetinju se na ulicama okupila veća grupa mlađih ljudi koji su u kućama čekali demonstrante i koji su izvikivali parole „Dolje krvavi režim”, „Dolje lopovi i ubice”, „Živio crnogorski narodni front slobode”, „Dolje srbijanski lopovi” itd.
Uhapšeni su Jovan Poček i Dimitrije Špadijer, brat Stanka Špadijera. Broj uhapšenih je bio 74, dok je hapšenje čekalo još devetoricu ranjenika koji su se nalazili u bolnici.
O tadašnjem raspoloženju među narodom zbori i pjesma barskih demonstaranata: „Oćemo li ovih dana, preko brda Sutormana, na Belveder kraj Cetinja, više sela Ljubotinja”.
Na Belvederu će 26. juna /petak/ u 9 sati Prijestonica Cetinje i crnogorski antifašisti organizovati prigodnu akademiju sjećanja.