Nekoliko stotina crnogorskih antifašista, iz skoro svih opština, prisustvovalo je danas u Jablanici velikom komemorativnom skupu povodom 81. godišnjice Bitke na Neretvi, kada su nakon dugih i teških borbi prelaskom rijeke preko srušenog mosta spašene hiljade ranjenika.
Polaganjem vijenaca i bacanjem cvjetova u plahovitu Neretvu antifašisti bivših jugoslovenskih republika, njih nekoliko hiljada, podsjetilo je na teške ratne godine, na pobjedu nad fašizmom, posebno na tadašnju komandu Josipa Broza Tita „Ranjenike ne smijemo ostaviti”.
Kao i minulih godina prvačili su zastavama crnogorski antifašisti iz Podgorice, Cetinja, Bijelog Polja, Herceg Novog, Tivta, Kotora, Bara, Nikšića, Kolašina, Pljevalja… U umjetničkom dijelu programa zapaženo je učestvovao Rajko Joličić, poznati crnogorski pjesnik.
U delegaciji Saveza boraca NOR-a i antifašista Crne Gore bili su potpredsjednici Stevan Radunović i Milojica Dakić i član Predsjedništva Darko Bulatović položili su vijenac na spomenik 41 borcu slavne Pete proleterske crnogorske brigade koji su poginuli u borbama za oslobođenje Plane kod Bileće od okupatora i domaćih izdajnika od 16. do 20. aprila 1943. godine.
Članovi crnogorske boračke organizacije će u Stocu tokom vikenda učestvovati na međunarodnom antifašističkom skupu povodom Dana pobjede nad fašizmom.
Organizatori velikog komemorativnog skupa povodom obilježavanja 81. godišnjice najhumanije bitke u istoriji ratovanja, koji je održan na platou kod Muzeja „Bitka za ranjenike na Neretvi”, bili su SABNOR BiH, OO UABNOR-a Jablanica, Društvo „Josip Broz Tito”, Muzej „Bitka za ranjenike na Neretvi” iz Jablanice i Opština Jablanica. -Danas kad fašizam poprima neke nove oblike, kada se umanjuje značaj antifašističke borbe, kada se vrši revizija istorije, kada se u školama vrlo malo govori o slavnoj borbi naših naroda i narodnosti, danas kada se sistemski uništavaju spomenici revolucije, mi antifašisti — koji smo zadnja linija odbrane od zaborava — ni nakon 81 godine nijesmo odustali od ideje antifašizma, od ideje Titovih partizana — poručeno je sa skupa.
Istorija je zapisala da je oko 100.000 njemačkih, italijanskih i ustaških vojnika i 12.000 četnika napadalo partizanske snage sa oko 40.000 boraca, sa tvrdom namjerom da uništi oslobodilački pokret. Ipak, ljubav prema slobodi bila je jača. Tokom krvavih borbi srušen je most na Neretvi, što je zavaralo neprijatelja, i odmah izgrađen pontonski preko kojeg su preneseni i spašeni ranjenici. Tako je, po istraživanju akademika Radoja Pajovića, ta bitka ušla u anale ljetopisa ratne humanosti, koja je inače odlikovala partizanski pokret.
Tokom bitke razbijeni su četnici Draže Mihailovića, koji se više nijesu oporavili. U tim bitkama posebno su se istakle crnogorske brigade Peta i Četvrta, koju je Tito posebno pohvalio i rekao: „Četvrta crnogorska su četiri brigade”, i zaključio: „U bici na Neretvi rješavala se sudbina naše revolucije. To je bila jedna od najinteresantnijih bitaka po primjeni manevra. Zahvaljujući tim manevrima i nevjerovatnoj dinamici borbe, kao i iskustvima koja su naši borci i rukovodioci stekli u tim i ranijim borbama, mi smo mogli da razbijemo gvozdeni obruč, spasimo ranjenike i da zatim nastavimo našu ofanzivu sa pet divizija u pravcu Crne Gore”.