Sva mjesta, velika i mala, sva sela i gradovi imaju svoje „oriđinale” koji na osoben način ostavljaju trag koji se pamti. Oni su prepoznatljivi, oni žive svoja pravila, oni nemaju „psihologiju gomile” niti „filozofiju palanke”, oni drže svoj tradicijom i porodičnim ognjištem određen put, oni ne idu stazom utabanom, oni koračaju tamo đe puta nema, oni su uvijek svoji na svome.
To je zapravo skica za portret Dragomira Gaja Vojinovića, Durmitorca i Crnogorca sa Žabljaka, koji je decenijama „simbol” ovog grada i kraja kao aktivista, akcijaš, sportista, humanista, antifašista, čovjek starog kova u novom vremenu, koji ispisuje knjigu života gospodstveno, hrabro, otmeno, humano i čojski.
Odmah iza rata, kao kolonisti porodica, kao hiljade drugih iz čitave Crne Gore odlazi u Bačko Dobro Polje. Kratko su ostali u ravnici, i skoro jedanak se vratili u rodno Razvršje, podno stamenog Durmitora, đe Gajo nastavlja osmogodišnje školovanje. Pritisnut nedaćama, jer je rano ostao bez oca, ubrzo preuzima brigu o porodici, o šestoro braće i sestara.
Tokom služenja vojnog roka u Prištini ističe se kao sportista i primjeran vojnik i sa medaljom „najbolji strijelac” vraća se u zavičaj. Čitav radni vijek proveo je u svijetu filma i kulture. Bio je kino-operater u bioskopu, kada su sale bile prepune, a filmovi „pravi biseri”, a potom zapažen po brojnim aktivnostima direktor Centra za kulturu.
Posebna stranica životopisa, o kojem uz prosto nevjerovatnu skromnost govori, medalje su i priznanja koja blistaju u rodnoj kući i govore o takmičenjima u nordijskom trčanju od Delnica, Mrkopolja, Igmana, Durmitora, Vučja, Rožaja, Kolašina, Zlatibora, do Mavrova i Šar planine. Pobjeđivao je kao takmičar, ostao zapamćen i kao trener PSD „Durmitor” i kao selektor crnogorske reprezentacije.
Sa posebnim oduševljenjem i osmijehom i dalje naočiti Gajo Vojinović govori o obnovi i izgradnji zajedničke domovine Jugoslavije, o radnim akcijama, posebno na izgradnji puta „Bratstvo jedinstvo”, o udarničkim značkama i prijateljstvu, kada se nijesmo, kaže, dijelili po vjerama i nacijama, kada smo voljeli svoju zemlju i kada smo svi zajedno pjevali himnu, kao recimo učesnici sleta u Beogradu povodom 25. maja — Dana mladosti.
Igru i pjesmu ispod Durmitora stasita mladež, zgodni momci i lijepe đevojke pronosili su širom svijeta u Kulturno-umjetničkom društvu „Radoje Dakić Brko”, čiji je istaknuti član u više generacija bio Gajo, o kojima svjedoče stare fotografije. Album humanosti čuva uspomenu na 76 dobrovoljnih davanja krvi, na brojne susrete humanista, na Gaja Vojinovića kao predsjednika Crvenog krsta Žabljaka.
Tu je i podsjećanje na aktivnost kada je Gajo bio načelnik izviđačkog odreda „Danilo Jauković” i kada su zajedno narodni heroj Danilo Jauković i Gajo Vojinović, bili su tu i revolucionar Velizar Perunović, predsjednik crnogorske omladine Slavko Šepić i brojni borci i zvaničnici, ispratili nekoliko stotina crnogorskih izviđača i omladine (među njima je bio i potpisnik ovog teksta) na marš tragom proleterskih jedinica prvih dana jula 1973. godine, od Žabljaka preko Mratinja, Nedajna, Volujaka do Tjentišta, đe je govorio Josip Broz Tito, vrhovni komandant i predsjednik Jugoslavije.
Svoju slobodarsku antifašističku ideju nastavlja Dragomir Gajo Vojinović duže od dvije decenije, kao zaslužni predsjednik Udruženja boraca NOR-a i antifašista Žabljaka. Brine sa aktivnim članovima Udruženja o spomenicima i spomen-obilježjima na području opštine, posebno o spomen-parku Revolucije, koji je simbol viteške borbe za slobodu naroda ovog kraja kroz vjekove. Potvrđuju to i spomenici na području takozvanog Durmitorskog prstena, koji Gajo sa saradnicima redovno obilazi.
Da se ne zaboravi… Gajo i žabljački antifašisti ne zaboravljaju stratišta širom Crne Gore i Jugoslavije. Zajedno su sa crnogorskim antifašistima na Virpazaru, Gorici, Pljevljima, na Neretvi, Sutjesci, Igmanu… posebno na Popovom mostu, đe je formirana Četvrta crnogorska udarna proleterska brigada za koju je Tito rekao „Četvrta crnogorska to su četiri brigade”.
Dragomiru Gaju Vojinoviću najznačajnije priznanje Saveza boraca NOR-a i antifašista Crne Gore
Za izuzetan doprinos njegovanju tradicija revolucije i afirmaciji antifašizma nedavno je na svetkovini u Žabljaku Dragomiru Gaju Vojinoviću najznačajnije priznanje Saveza boraca NOR-a i antifašista Crne Gore Plaketu zahvalnosti uručio Milojica Dakić, potpredsjednik SUBNORA Crne Gore.
Uz zahvalnost za priznanje Dragomir Gajo Vojinović je istakao da smo svi mi potomci hrabrih proletera i boraca za slobodu kroz sve oslobodilačke crnogorske ratove obavezni da sačuvamo Crnu Goru i njenu slobodu. Mi druge domovine nemamo, ovo je naša kuća, naše ognjište, naša zemlja krvlju stvarana i čuvana. Zato nemamo prava da ćutimo, kada se izdajnicima i ratnim zločincima podižu spomenici, kada se ratni pobjednici izjednačavaju sa izdajnicima — saradnicima okupatora i kada se prekraja istorija. Antifašisti crnogorski svih vjera i nacija, prije nego bude kasno, moraju biti složni, kada je riječ o odbrani zemlje, poručio je Dragomir Gajo Vojinović, predsjednik UBNORA Žabljak.
Za kraj priče o Gaju Vojinoviću, istinskom junaku naših dana, još jedna slika iz rodnog doma u Razvršju, đe provodi najviše vremena. Na zidovima i starim vitrinama brojna priznanja — zlatna značka povodom pola vijeka Smučarskog saveza Jugoslavije, akcijaške značke, zlatne značke rezervnih vojnih starješina i Crnogorskog olimpijskog komiteta, Zlatna plaketa Crvenog krsta Crne Gore…
Potvrda da je Dragomir Gajo Vojinović, aktivista, akcijaš, sportista, humanista i antifašista — LJUDINA VELIKOG SRCA.